جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٤ - اما آن بيست و يك امرى كه واجب است
هشتم: شستن روى است و آن از رستنگاه موى سر است تا آخر زَنَخ[١] در طول و آنچه انگشت مهين[٢] و ميانين آن را فراگيرد در عرض [١] و آنچه از روى در زير محاسن باشد و بههيچوجه نمايان نباشد لازم نيست كه شسته شود و شستن مو كافى است، امّا آنچه در بعضى اوقات مىنمايد[٣] شستن آن واجب است [٢] و آنچه از محاسن از زنخ گذشته باشد شستن آن واجب نيست.
نهم: شستن دست راست است از مرفق [٣] تا سر انگشتان و اگر شخصى دست زايد داشته باشد و اصلى از زايد معلوم نباشد واجب است كه هر دو را بشويد، و اگر دست زايد معلوم باشد پس اگر زير مرفق است بايد شست [٤] و اگر بالاى مرفق است شستن آن لازم نيست.
دهم: شستن دست چپ است به طريق دست راست.
يازدهم: مسح موى سر است كه آن بالاى پيشانى [٥] است يا جاى آن اگر موى در
______________________________
*
و كفايت مىكند مقارنه با مضمضه و استنشاق، بلكه كفايت مىكند در زمان شستن دستها.
(مازندرانى)
[١]- بلكه لازم است داخل نمودن قدرى از خارج حدود تا يقين به شستن روى حاصل شود. (كوهكمرهاى)
[٢] با عدم صدق احاطه موى آن را. (خراسانى)
* واجب نيست شستن بشره اگر مو احاطه كرده باشد به آن نحوى كه شستن بشره محتاج باشد به داخل كردن انگشت در زير موها. (مازندرانى)
* همينكه صدق كند كه موى احاطه به آن كرده واجب نيست شستن زير آن هرچند ديده مىشود. (يزدى)
[٣] بلكه لازم است داخل نمودن چيزى از بازو، تا يقين به شستن تمام مرفق حاصل شود و اينمعنى در دست چپ نيز جارى است. (كوهكمرهاى)
[٤] نبايد شست، شايد احوط باشد. (دهكردى)
[٥] تعيّن مسح بالاى پيشانى يا جاى آن احوط است. (تويسركانى)
* اين احوط واولى است اگرچه اقوى جواز مسح مطلق ربع پيش سر است. (خراسانى)
[١] چانه.
[٢] شست.
[٣] نمايان است.