جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧١ - اما آن سى و سه امر كه سنت است
امّا آن سى و سه امر كه سنّت است:
اوّلآنكه: جماعتى كه تشييع جنازه مىكنند از عقب جنازه روند يا از دو جانب آن و در پيش جنازه نروند.
دومآنكه: برداشتن جنازه به تربيع، يعنى دوش راست ميّت را به دوش راست برداشتن و چند قدم رفتن، و بعد از آن پاى راست را بهدوش راست برداشتن و چند قدم رفتن، و بعد از آن به همان طريق پاى چپ را به دوش چپ برداشتن، و بعد دوش چپ را بهدوش چپ برداشتن.
سومآنكه: چون جنازه را بيند اين دعا را بخواند: «اللَّهُ اكْبَرُ هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُوْلُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُوْلُهُ، اللَّهُمَّ زِدْنا ايْمانًا وَتَسْليْمًا، الْحَمْدُللَّهِ الَّذىْ تَعَزَّزَ بِالْقُدْرَةِ وَقَهَرَ الْعِبادَ بِالْمَوْتِ وَالْفَناءِ، الْحَمْدُللَّهِ الَّذيْ لَمْ يَجْعَلْنيْ مِنَ السَّوادِ الْمُخْتَرَمِ».
چهارمآنكه: مقبره نزديك را ترجيح دهند برمقبره دور مگر آن كه در مقبره دور شخصى از صلحا و اكابر دين مدفون باشد.
پنجمآنكه: عمق قبر به مقدار قد آدمى باشد، و اگر تا چنبرِ گردن باشد سنّت به فعل مىآيد.
ششمآنكه: لحد در قبر كندن، مگر آن كه زمين بسيار نرم باشد و ترسند كه قبر فرو ريزد.
هفتمآنكه: لحد به جانب قبله باشد.
هشتمآنكه: فراخ باشد آن قدر كه در آن توان نشست.
نهمآنكه: ميّت را در جانب پاى قبر لمحهاى[١] بگذارند بعد از آن دو قدم به جانب قبر نقل نمايند، و لمحهاى بگذارند و باز نوبت ديگر نقل كنند، و لمحهاى بگذارند و بعد از آن بهقبر نقل كنند. و اگر ميّت زن باشد اين سه نقل [١] سنّت نيست.
______________________________
[١]
در اين سه نقل فرقى ما بين مرد و زن نيست، بلكه فرق در اين است كه بهتر گذاشتن زن
است در مقابل قبر در طرف قبله. (مازندرانى)
[١] لحظهاى، مدّتى اندك.