جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٩٢ - مطلب چهارم در اعتكاف
مطلب چهارم در اعتكاف
و آن مكث صائم است در مسجد جامع [١] سه روز يا زياده بهقصد قربت.
و در آن ثواب عظيم است، خصوصاً اگر در ده روز آخر ماه رمضان واقع شود.
و حضرت رسالت پناه ٦ هميشه در دهه آخر ماه رمضان اعتكاف مىفرمودند.
و بىروزه داشتن اعتكاف جايز نيست، و از سه روز كمتر نمىباشد، و در غير مسجد جامع صحيح نيست [٢].
وهرگاه شخصى بهنيّت سنّت دو روز اعتكاف نمايد روز سوم واجبمىشود، و اگر پنج روز يا هشت روز اعتكاف كند روز ششم يا نهم واجب [٣] مىشود، و براين قياس ...
و جايز نيست اعتكافكننده را كه از مسجد بيرون رود، مگر از براى حاجت ضرورى كه در مسجد برنيايد، يا عيادت مؤمنى يا رفتن به وداع او يا مشايعت جنازه او، و مانند آن. و چون از مسجد بيرون رود حرام است نشستن [٤] و در سايه راه
______________________________
[١]
بلكه در مسجدى كه نبىّ يا وصىّ نبىّ در آن نماز جمعه خوانده باشد. (كوهكمرهاى)
[٢] اقوى جواز اعتكاف است در هر مسجدى كه جماعت در او منعقد مىشود اگرچه مسجد محلّه يا قبيله بوده باشد. (تويسركانى)
[٣] در وجوب نهم و سومهاى بالاتر تأمّل است. (دهكردى، يزدى)
[٤] احوط حرمت نشستن است مطلقا چه در زير سايه چه در غير آن و همچنين در سايه راهنرفتن احوط است. (تويسركانى)
* در زير سايه با اختيار، اگرچه احوط ترك نشستن است مطلقا. (خراسانى)
* در زير سقف بلكه مطلقاً بنابر احوط. (دهكردى، يزدى)