جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٨٤ - فصل هشتم در جعاله
فصل هفتم[١]) در اقسام غلبه در تير انداختن
و آن بر سه قسم است:
اوّل: مبادرت، مثل آنكه گويد: هر كس پنج تير از جمله بيست تير بيشتر بزند او سابق است و عوض مال از او است، پس اگر يكى از ايشان پنج تير از جمله ده تير بزند و ديگرى چهار تير از جمله ده تير بزند، اوّل سابق است، و اكمال در اين صورت لازم نيست.
دوم: محاطّه، يعنى كم كردن آنچه برابر زنند، مثل آنكه گويد: هركه پنج تير از بيست تير بزند سابق است، پس اگر هردو پنج تير از ده تير بزنند طرح مىنمايد، يعنى مىاندازند تا بيست كامل شود.
سوم: مناضله [١] مثل آنكه گويند: هركدام بيشتر از بيست تير بزند يكى يا دو يا سه او سابق است.
و سبق در رمايه باطل مىشود به مردن اندازنده، و آيا به مردن اسب دواننده باطل مىشود يا وارث او اسب مىدواند؟ در آن خلاف است.
فصل هشتم در جُعاله
و آن مالى است كه شخصى جهت اوردن غلام گريخته يا چارواى ياغى شده يا عملى تعيين مىكند.
و شروط آن پنج است:
______________________________
[١]-
مناضله قسم ثالث نيست، بلكه همان محاطّه است و هرچند علّامه آنرا در قواعد
قسمثالث گرفته است، در تحرير آن را مرادف محاطّه دانسته است. (دهكردى، نخجوانى،
يزدى)
[١] مخفى نماند كه فصل مستقلّ قرار دادن مطلب ذيل نامناسب است، زيرا يكى از مباحث فصل ششم مىباشد.