جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٣ - احكام ظروف طلا و نقره
فصل اگر ظرف نجس را مثل كاسه و ديگ و خُم خواهند كه به آب قليل طهارت دهند
قدرى آب در آن كنند و حركت دهند تا آب به همه جاى آن برسد و آن آب را بريزند، و باز نوبت ديگر آب كنند و حركت دهند بريزند [١] آن ظرف طاهر مىشود. و اگر آن ظرف نجس را در زمين محكم كرده باشند- مثل ديگ دكان طبّاخى- كندن آن لازم نيست و بههمين طريق طهارت مىتوان داد، و اگر اندكى آب در تَهِ آن بماند آن را به لتّه يا پنبه پاك بردارند.
[احكام ظروف طلا و نقره]
و بدان كه از ظرف طلا و نقره چيزى خوردن و آشاميدن يا چيزى در آن گذاشتن حرام است [٢] برمرد و زن، امّا آن آب و طعام و ميوه كه در آن ظرف است حرام نمىشود، وليكن از آن ظرف بيرون آوردن به قصد خوردن حرام است، و به قصد آن كه برجايى گذارند و بعد از آن بخورند حلال است. و از آفتابه طلا و نقره دست شستن حرام است، و همچنين از طاس طلا و نقره آب برخود يا برجايى ريختن، و همچنين از دوات [٣] طلا و نقره چيزى نوشتن، و از سُرمهدان طلا و نقره سرمه كشيدن. امّا به قلم وميل طلا ونقره چيز نوشتن وسرمه كشيدن حلال است. و اگر از طاس و كوزه نقرهكوب يا طلاكوب آب خورد واجب است كه لب [٤] خود را به نقره آن و طلاى آن نرساند.
______________________________
[١]-
سه نوبت اين كار را نمايند بنابر اقوى. (خراسانى)
* ظرف نجس را سه نوبت شستن احوط است. (كوهكمرهاى)
* احوط سه مرتبه است. (مازندرانى)
* ظرف نجس را سه نوبت بايد شست هرگاه به آب قليل بشويند. (يزدى)
[٢] ظاهر اين است كه ساير استعمالات ظرف طلا و نقره حكم خوردن و آشاميدن از آنها رادارد. (تويسركانى)
[٣] حرمت در مثل دوات و سرمه دان معلوم نيست. (دهكردى، يزدى)
[٤] نرسانيدن لب به نقره يا طلا احوط است. (تويسركانى)