جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨١ - فصل و اما آب كر
امّا آب جارى [١]: در شرع آبىاست كه از زمين بجوشد [٢] غير آب چاه، و آن به ملاقات نجاست نجس نمىشود اگرچه كمتر از كر باشد، مگر آنكه رنگ يا بو يا طعم آن به نجاست تغيير يابد. وآب باران مادامكه مىبارد حكم آب جارىدارد. وآب حمّام [٣] نيز حكم آب جارى دارد اگر متّصل به ماده باشد، كه آن مادّه كُر يا زياده بر كُر باشد.
فصل و امّا آب كُر:
آبىاست كه مساحت آن در طول و عرض و عمق چهل و دو وجب و هفت ثُمن[١] وجب باشد به وجب مستوى الخلقه [٤][٢].
و آن به وزن [٥] يك هزار و دويست رِطل بهوزن عراق عرب است، و هررطلى يك صد و سى درهم شرعى است، و هردرهمى چهل و هشت جُوِ متوسّط است، پس رطل عراق عرب شش هزار و دويست و چهل جُوِ متوسّط است، پس كُر [٦] هفت هزار هزار[٣] وچهارصد و هشتاد و هشت هزار [٠٠٠/ ٤٨٨/ ٧] جو متوسّط است. و اين آب نجس نمىشود به ملاقات نجاست مگر آنكه رنگ يا بو يا طعم آن به نجاست متغيّر
______________________________
[١]-
آب جارى آبى است كه از زمين بجوشد و بر سطح زمين هم جارى شود، و چشمههائى كهآب
از آن مىجوشد و جريان ندارد، حكم آن حكم آب چاه است، على الاقوى. (دهكردى)
[٢] و جارى شود در زمين، و در حكم آن ا ست آنچه بجوشد از زمين و ايستاده باشد و ننامند آن را چاه. (خراسانى)
[٣] اقوى اين است كه هر قليل متّصل به كرّ حكم كرّ را دارد و با او يكى است، پس فرق در ميانحمّام و غير آن نيست. (كوهكمرهاى)
[٤] اين قول احوط است. (تويسركانى)
* بنابر احوط. (خراسانى)
[٥] كرّ شصت و چهار من شاه است إلّابيست مثقال كه هر منى هزار و دويست و هشتاد مثقالباشد. (دهكردى، يزدى)
[٦] مجموع كرّ به حسب وزن يك صد و سى و سه صاع است و ثلث صاع، كه هر صاع ششصدو چهارده مثقال است به مثقال صيرفى و ربع مثقال. (مازندرانى)
[١] هفت هشتُم.
[٢] آدم معمولى.
[٣] هفت ميليون.