جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦١٠ - مطلب اول در بيان نكاح متعه
چهارم: ذكر مهر، پس اگر ذكر مهر نكند عقد باطل است، بخلاف نكاح دايمى كه اگر ذكر مهر نكند صحيح است. و كمى و زيادتى آن را مقدارى نيست. و بعضى از مجتهدين بر آنند كه به كمتر از يك درهم عقد نبايد كرد[١].
پنجم: آنكه زن مسلمان باشد يا اهل كتاب، و در مجوسى اشكال است. [١]
ششم: آنكه [٢] زنان اهل كتاب را اگر متعه كنند ايشان را منع نمايند از خوردن شراب و گوشت خوك و استعمال محرّمات.
و عقد متعه قابل شرط مشروع است، چون شب يا روز پيش او آمدن، و يك مرتبه يا دو مرتبه دخول كردن، به شرط آنكه زمان مشخّص باشد چه اگر زمان مجهول باشد صحيح نيست.
و متعه محتاج به طلاق نيست بلكه هرگاه مدّت تمام شود [٣] از شوهر جدا گردد.
و متعه را نفقه دادن لازم نيست، و ميراث از شوهر نمىبرد. و اگر در عقد متعه شرط ميراث [٤] بردن كند آيا ميراث مىبرد يا نه؟ در آن خلاف است. [٥]
و لعان وايلاء در متعه نيست چنانچه در دائمى هست بهطريقى كه مذكور خواهد شد. و آيا با متعه ظهار ميتوان كرد؟ يعنى به او مىتوان گفت كه: «پشت تو همچون پشت مادر من است» چنانچه بتفصيل خواهد آمد، خلاف است.
______________________________
[١]
و اظهر جواز است. (نخجوانى)
[٢] اين از شروط نيست، بلكه از احكام آن است. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٣] يا هبه مدّت او كند. (نخجوانى، يزدى)
[٤] احوط ترك اين شرط است و بر فرض شرط كردن اظهر ارث بردن است. (دهكردى)
[٥] اظهر و اقوى نبردن است مطلقاً ولو اينكه شرط توريث از طرفين يا طرف واحد كنند در عقد منقطع، بلى اگر وصيّت كند به دادن معادل حقّ ارث بر فرض دائمى بودن صحيح است. (نخجوانى)
* اظهر نبردن است، بلى اگر وصيّت كند به دادن معادل حقّ الارث بر فرض دائمى بودن صحيح است. (يزدى)
[١] شيخ صدوق، مقنع: ٣٣٩. مصنّفات شيخ مفيد[ رساله متعه] ٦: ٤٨.