جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢١٤ - بحث اول در شك در غير عدد ركعات
است كه اين دو سجده را قبل از فعل منافى و بعد از سلام دادن بىفاصله [١] بجا آورند.
مقصد سوم در بيان احكام شكّ مصلّى
شكّ در نماز يا در غير عدد ركعات است يا در عدد ركعات، و احكام هريك در بحثى مذكور مىشود.
بحث اوّل در شكّ در غير عدد ركعات:
بدانكه هر گاه مصلّى در فعلى از افعال نماز شكّ كند خواه آن فعل ركن باشد و خواه غيرركن، پس اگر محلّ آن فعل نگذشته واجب است كه آن را بجا آورد، مثل آنكه قبل از ركوع شكّ كند كه قراءت كرده يا نه، يا بعد از قراءت و پيش از خم شدن بهواسطه سجود شكّ كند كه ركوع كرده است يا نه، يا قبل [٢] از درست نشستن بهواسطه تشهّد يا راست ايستادن بهواسطه قيام شكّ كند كه سجود كرده است يا نه.
و اگر محلّ آن گذشته باشد يا شروع در واجب ديگر [٣] كرده باشد بجاى آوردن آن لازم نيست و شكّ مذكور از معرض اعتبار ساقط است، مثل آنكه در اثناى قراءت شكّ كند كه تكبير احرام را بجاآورده يا نه، يا در اثناى سجود شكّ كند كه ركوع كرده يا نه، يا در اثناى تشهّد [٤] شكّ كند كه سجود كرده يا نه، يا در وقت شروع
______________________________
[١]
البتّه مبادرت در بجا آوردن سجده سهو نمايند. (صدر)
[٢] بعد از درست نشستن و پيش از دخول در شهادتين سجده را بجا آورد ونماز را اعادهنمايد. (صدر)
[٣] يا فعل مستحبّ ديگر. (دهكردى، يزدى)
* واجب ديگر لازم نيست، مستحبّ نيز چنين است، بلى دخول در مقدمات مثل خم شدن و امثال آن محلّ اشكال است، پس ترك احتياط ننمايند. (صدر)
[٤] اگر در اثناء تشهّد يا بعد از تشهّد شكّ در سجود نمايد اعتناء نكند به شكّ و اگر وقت شروعبه قيام شكّ نمايد در سجود در ركعتى كه تشهّد نداشته باشد بر گردد و بجا بياورد على