سُبْحانَ مَنْ هُوَ هكَذا وَلا هكَذا غَيْرُهُ» و بعد از اقامت اين دعا بخواند: «اللَّهُمَّ رَبَّ هذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاة الْقآئِمَةِ، بَلِّغْ مُحَمَّداً صَلّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَالِه‌ الدَّرَجَةَ وَالْوَسيْلَةَ وَالْفَضْلَ وَالْفَضيْلَةَ، بِاللَّهِ اسْتَفْتِحُ وَبِاللَّهِ اسْتَنْجِحُ وَعَلَى اللَّهِ اتَوَكَّلُ، وَبِمُحَمَّدٍ صَلّى اللَّهُ عَلَيْهِ والِه‌ اتَوَجَّهُ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ والِه‌ وَاجْعَلْنى بِهِمْ عِنْدَكَ وَجيْهًا فِى الدُّنْيا وَالْاخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبيْنَ».

مبحث چهارم در ملاحظه نمودن قبله:

بدان‌كه شخصى كه نماز مى‌گزارد از چهار حال بيرون نيست، يا در اندرون خانه كعبه است، يا بربام خانه كعبه، يا به خانه كعبه آن قدر نزديك است كه اگر خواهد خانه كعبه را تواند ديد، يا از شهر مكّه آن قدر دور است كه ديدن خانه او را ميسّر نيست.

پس اگر در اندرون خانه كعبه است به هرطرف كه نماز بگزارد [١] نماز او صحيح است بلكه در نمازهاى چهار ركعتى مى‌تواند كه در هرركعتى رو به ديوارى از ديوارهاى خانه كعبه كند به‌شرط آنكه فعل كثير لازم نيايد. و اگر بربام خانه كعبه باشد نيز اين حكم دارد، امّا واجب است كه آن چنان باشد كه در وقت سجده كردن از بام خانه كعبه قدرى در قبله او باشد. و همچنين اگر در اندرون خانه كعبه باشد و رو به جانب دَرِ خانه نماز كند واجب است كه قدرى از آستان دَرِ كعبه در قبله او باشد.

و امّا شخصى كه نزديك خانه كعبه باشد به حيثيّتى كه كعبه را تواند ديد مثل مردمى‌كه در مكّه‌اند بر او لازم نيست كه در وقت نماز خانه كعبه را ببيند، امّا بر او واجب است به‌طريقى نماز گزارد كه اگر از ميان دو قدم او يا به ميان پيشانى او در وقت سجود خطّى بكشند آن خط راست به خانه كعبه بخورد.

و ببايد دانست كه از خانه كعبه تا آسمان و تا زيرزمين تمام حكم خانه كعبه دارد، پس اگر شخصى كه بركوهى كه در شهر مكّه است يا در چاهى عميقى نماز كند نماز او صحيح است اگرچه خطّى كه از ميان دو قدم او به‌طريقى كه مذكور شد بكشند برعين‌

______________________________
[١]- بلكه اولى و احوط نگزاردن نماز واجبى است در اندرون كعبه احتياطاً، و همچنين بر بام آن، اگرچه اقوى جواز است. (خراسانى)