جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٨٠ - مطلب پنجم در بيان آنچه سبب ارش مىشود يعنى تفاوتى كه ميانه صحيح و غيرصحيح بودن عضو آدمى است
قسم پنجم: خونبهاى مردان جهود
و آن هشتصد درهم شرعى است.
قسم ششم: خونبهاى زنان جهود
و آن چهار صد درهم شرعى است.
قسم هفتم: خونبهاى غلام
و آن قيمت او است به شرط آنكه از خونبهاى آزاد زياده نباشد، و خونبهاى اعضاى غلام بهطريقى است كه در خونبهاى اعضاى آزاد مذكور شد، پس هرچه سبب نصف خونبهاى اعضاى آزاد باشد در غلام نصف قيمت او مىشود، و همچنين در هرعضوى كه در آزاد به حسب شرع خونبها مقرّر باشد آن را قياس به قيمت غلام بايد كرد، پس آنچه در غلام قيمت كنند در آزاد آن را بايد داد. و اگر غلام شخصى از روى خطا زخمى بركسى زند كه خونبهاى آن مساوى قيمت او باشد آقاى غلام اختيار دارد در آنكه غلام را بدهد يا خونبهاى او را. و اگر كسى غلام شخصى را زخمى زند كه خونبهاى او مساوى [١] قيمت او باشد آقاى غلام اختيار دارد كه غلام را بدهد و قيمت آن را بگيرد يا آنكه غلام را نگاه دارد و چيزى نطلبد.
مطلب پنجم در بيان آنچه سبب ارش مىشود يعنى تفاوتى كه ميانه صحيح و غيرصحيح بودن عضو آدمى است
بدانكه در شانزده موضع ارش لازم است:
اوّل آنكه: كسى كارى كند كه به سبب آن چيزى به گلوى شخصى فرو نرود و بعد
______________________________
[١]-
و اگر خونبهاى او كمتر از قيمت او باشد مثل اينكه يك دست او را ببرد به قدر خون
بها ازقيمت مىگيرد و واجب نيست كه چيزى از غلام بدهد. (يزدى)