جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٥٢ - فصل دوم در اقسام وصيت كردن و احكام مطلق وصيت
و در بعضى از احاديث [١] صحيحه وارد شده كه: وصيّت در عمّ و خال به طريق ميراث است[١] و جهت خويشان و موالى و مستحقّ زكات و سبيل اللَّه بهطريقى است كه در بحث وقف مذكور شد. و وصيّت به مجهول و غير موجود [٢] صحيح است، و تعيين آن بعد از وفات متعلّق بهوارث است. پس اگر وصيّت بهمال يا نصيب يا مال قليل يا عظيم كند تعيين آن بهوارث تعلّق دارد هر گاه ندانند از مورّث قدر معيّن را اراده كرده و اگر وصيّت كند به جزء [٣] از مال خود و مراد بجزو [٤] عشر است چنانچه در روايت حسنه ابان بن تغلب از امام به حقّ ناطق امام جعفر صادق ٧ وارد شده[٢] و در بعضى روايات صحيحه نيز ايراد يافته كه مراد به جزو سبع است[٣] و در بعضى ديگر آمده كه ثلث است[٤] و در روايت صحيحه وارد شده كه مراد به سهم ثمن است[٥] و در بعضى روايات ضعيفه سُدس وارد شده[٦] و شئ سدس است. و اگر وصيّت به مال بسيار كند پيش بعضى از مجتهدين هشتاد درهم
______________________________
[١]-
اين حديث محمول است بر استحباب رضاء ورثه. (تويسركانى)
* روايت منزل است بر جائى كه مراد او على كتاب اللَّه باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٢] غير موجود مثل اينكه وصيّت كند بما تحمله المرأة بعد ذلك يا به آنچه درخت بار دهد بعداز اين. (نخجوانى، يزدى)
[٣] مراعات احتياط در وصيّت به جزء بين العشر و السبع مطلوب است و همچنين در وصيّتبه سهم. (تويسركانى)
[٤] اگر معلوم باشد كه مراد او جزء شرعى است، و روايت منزّل بر اين است و همچنين است در سدس و سهم. (يزدى)
[١] من لا يحضرهالفقيه ٤: ١٥٤، حديث ٥٣٥. كافى ٧: ٤٥، حديث ٣. وسائل ١٩: ٣٩٣، حديث ١.
[٢] كافى ٧: ٤٠، حديث ٣. وسائل ١٩: ٣٨٠، حديث ١.
[٣] ارشاد مفيد ١: ٢٢١. وسائل ١٩: ٣٨٢، حديث ٦.
[٤] تهذيب ٩: ٢٠٩/ ٨٣١. وسائل ١٩: ٣٨٤، حديث ١٣.
[٥] ارشاد مفيد ١: ٢٢١. وسائل ١٩: ٣٨٨، حديث ٧.
[٦] منلايحضرهالفقيه ٤: ٢٠٤، حديث ٥٤٧٥. معانىالاخبار: ٣٢٣. وسائل ١٩: ٣٨٧، حديث ٥ و ٦.