جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧١٧ - قسم سوم جماعتى از زنان كه عده ايشان دو مرتبه از حيض پاك شدن است
واجب است برايشان كه سه ماه عدّه دارند، و بعضى از مجتهدين گفتهاند كه ايشان عدّه ندارند. [١]
سوم: زنانى كه از حيض ديدن مأيوس شده باشند و اوانِ يأس گاهى كه از طايفه قريشى يا نبطى [٢] نباشند در پنجاه سالگى بهم مىرسد و اگر از طايفه قريشى يا نبطى باشند در شصت سالگى، چه عدّه ايشان بعد از طلاق برقول بعضى از مجتهدين سه ماه است، و بعضى برآنند كه ايشان عدّه ندارد. [٣]
چهارم: زنان حامله كه حمل ايشان از غير شوهرى باشد كه ايشان را طلاق گفته، چه عدّه ايشان سه ماه است. [٤]
قسم سوم: جماعتى از زنان كه عدّه ايشان دو مرتبه از حيض پاك شدن است
و ايشان دو قومند:
اوّل: كنيزانى كه ايشان را عادتى مقرّر باشد و به عقد با ايشان دخول كرده باشند، چه عدّه ايشان بعد از طلاق دادن دو مرتبه از حيض پاك شدن است اگرچه شوهر ايشان آزاد شده باشد. و كمتر زمانى كه كنيزان از عدّه بيرون آيند سيزده روز و دو لحظه است.
دوم: زنانى كه به عقد متعه با ايشان دخول كرده باشند، چه عدّه ايشان دو مرتبه از حيض [٥] پاك شدن است هر گاه ايشان را عادت مستقيم باشد.
______________________________
[١]
و صحيح اين قول است. (نخجوانى، يزدى)
[٢] در نبطى اشكال است. (صدر)
[٣] و اين قول اصحّ است، بلى هرگاه بعد از يك حيض ديدن يائسه شوند بايد دو ماه ديگر عدّه بدارند. (يزدى)
[٤] اگر ذات الشهور باشد و اگر ذات الأقراء باشد معلوم نيست كه عدّه سه ماه باشد، بلكه تصريح كردهاند كه سه طهر است بنابراين قسم على حدّه نخواهد بود. (تويسركانى، صدر)
* پس اگر حمل از زنا باشد كفايت مىكند سه ماه عدّه بدارند هر چند بعض يا تمام آن در حال حمل باشد، و اگر از شبهه باشد بايد از وضع حمل سه ماه عدّه بدارد، و در هر دو صورت اگر حيض ببيند بايد عدّه او سه طهر باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٥] بلكه دو حيض است. (نخجوانى، يزدى)