جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٧٢ - قسم بيست و ششم آنچه در آن ده نفر شتر لازم است
اوّل: هر گاه استخوان عضوى را بشكنند آنگاه نيك شود.
دوم: هر گاه استخوان عضوى را بكوبند و بعد از آن نيك شود چهار خمس خونبهاى كوفتن لازم است.
قسم بيستم: آنچه هشت يك خونبها در آن لازم است
چون بريدن يك سر پستان مرد.
قسم بيست و يكم: آنچه در آن يك نفر شتر لازم است
چون حارصه، و آن زخمى است در سر كه پوست را بشكافد.
قسم بيست و دوم: آنچه در آن دو نفر شتر لازم است
چون داميه، و آن زخمى است در سر كه از پوست گذشته به گوشت رسيده باشد وبسيار فرونرفته باشد.
قسم بيست و سوم: آنچه در آن سه نفر شتر لازم است
چون باضعه، و آن زخمى است در سركه در گوشت فرو رفته باشد و آن را متلاحمه نيز گويند.
قسم بيست و چهارم: در انچه چهار نفر شتر در آن لازم است
چون سمحاق- به كسر سين و سكون ميم- و آن زخمى است در سركه از گوشت گذشته بهپوست نازكى كه استخوان را پوشيده است رسيده باشد.
قسم بيست و پنجم: آنچه در آن پنج نفر شتر لازم است
چون موضحه، و آن زخمى است در سركه به استخوان رسيده باشد و آن را ظاهر كرده باشد.
قسم بيست و ششم: آنچه در آن ده نفر شتر لازم است
چون هاشمه، و آن زخمى است در سر كه به استخوان رسيده آن را شكسته باشد