جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٧٥ - فصل اول در بيان روزههاى واجبى
مطلب دوم در بيان روزههاى واجب و سنّت و مكروه و حرام
اين مطلب شامل چهار فصل مىباشد:
فصل اوّل در بيان روزههاى واجبى
و آن بر هشت قسم است:
اوّل: روزه ماه رمضان است.
و ثابت مىشود داخل شدن ماه رمضان به يكى از سه چيز: اوّل آنكه: معلوم شود كه از ماه شعبان سى روز گذشته. دوم آنكه: شياع، يعنى جمعى كثير كه از سخن ايشان ظنّ [١] حاصل شود، اخبار نمايند كه ماه را ديدهاند. سوم آنكه: دو مرد عادل گواهى دهند [٢] كه
______________________________
[١]-
اقوى عدم ثبوت به شياع ظنّى، بلى به شياع علمى ثابت مىشود، بلكه ثابت مىشود
بهعلم مطلقا، اگرچه به واسطه شياع نبوده باشد و همچنين ثابت مىشود به حكم حاكم
شرع اگرچه در حقّ حاكمى بوده باشد على الاقوى. (تويسركانى)
* شياع ظنّى كافي نيست، لكن احتياط بهتر است. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
* معلوم نيست. (صدر)
* كفايت ظنّ معلوم نيست، بلكه بايد مفيد علم باشد. (مازندرانى)
[٢] هرگاه دو عادل در شهادت متّهم نباشند، مثل اين كه در بلد عظيم جمع كثيرى و خلقبسيارى استهلال كنند و ماه را نبينند، در اين صورت به شهادت آن دو نفر ثابت نمىشود. (دهكردى)