جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٣٩ - اما آن ده امر كه در خواندن فاتحه و سوره سنت است
بخواند پس اگر بعد از «بِسْمِ اللَّه» خواندن سوره را تعيين نمايد نماز باطل است [١].
يازدهم: چون سوره «الم تركيف» بخواند سوره «لِايلاف» در عقب آن بخواند و چون سوره «والضّحى» بخواند سوره «الم نشرح» در عقب آن بخواند.
امّا آن ده امر كه در خواندن فاتحه و سوره سنّت است:
اوّل: قبل از شروع در فاتحه [٢] «اعُوْذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيْمِ» بگويد.
دوم: ملاحظه نمودن صفات حروف بهطريقى كه در علم قراءت مقرّر است، مثل جهر و همس[١] و غُنّه[٢] و غير آن.
سوم: اشباع كسره كاف «مالِكِ يَوْمِ الدِّين» كردن [٣].
چهارم: اشباع ضمه دال «ايّاك نعبد» كردن.
پنجم: وقف تامّ و وقف حسن بجا آوردن، و در فاتحه چهار وقف تامّ است و ده وقف حسن، امّا چهار وقف تامّ بر آخر «بِسْمِ اللَّه» است و بر «يَوْم الدّين» و بر «نستعين» و بر «ولَا الضَّآلّين» امّا ده وقف حسن بر «بِسْمِاللَّه» است و بر «الرّحمن» و بر «الْحَمْدُللَّهِ» و بر «رَبِّ الْعالميْن» و بر «الرَّحْمنِ» و بر «الرَّحيْم» و بر «ايَّاك نَعْبُد» و بر «المُسْتقيْم» و بر «انعَمْت عَلَيْهِم» وبر «غيرالمَغْضُوبِ عَلَيهم».
ششم: آنكه پيشنماز قراءت فاتحه و سوره را به مأمومين در نماز جهريّه بشنواند بهشرط آنكه بسيار بلند بهطريق اذان نخواند
______________________________
[١]
. معلوم نيست. (صدر)
* اتمام نماز و اعاده آن احوط است. (كوهكمرهاى)
* بطلان معلوم نيست، بلى احوط است، بلى هرگاه به قصد سوره معيّن گفت كفايت از سوره ديگر نمىكند. (نخجوانى)
[٢] در ركعت اولى. (خراسانى)
[٣] ولى به طريقى كه ياء از او ظاهر شود كه چهار حرف پنچ حرف گردد، و همچنين در دال نعبد. (صدر)
[١] آواز نرم.
[٢] آوازى كه از خيشوم بيرون آيد- آواز بينى.