جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٠ - اما پنج امر واجب
چهل و هفت امر است: پنج امر واجب است، و سى و سه امر سنّت، و نُه امر مكروه.
امّا پنج امر واجب:
اوّل: نماز كردن برميّت بهطريقى كه در كتاب نماز مذكور خواهد شد.
دوم: نقل كردن او به جانب قبر، و اگر در دريا بميرد و خشكى متعذّر باشد در خم يا صندوقى گذارند و سر آن را محكم سازند، و اگر خُم و صندوق نباشد چيز سنگينى بر او بندند و در اين صورت به طريقى كه در لحد مىگذارند رو به قبله كرده [١] در دريا اندازند.
سوم: او را در قبر برجانب راست رو به قبله [٢] بخوابانند، نه به طريقى كه در وقت احتضار مذكور شد. امّا اگر زن ذمّيّه [٣] بميرد و فرزندى از مسلمان در شكم داشته باشد و آن فرزند نيز مرده باشد بايد كه چون او را دفن كنند پشت او را بهقبله كنند [٤] به جهت آنكه روى طفل در شكم مادر به جانب پشت مادر است.
چهارم: قبر را به نوعى بپوشانند كه بدن ميّت از جانوران محفوظ باشد و بوى عفونتِ او بيرون نيايد.
پنجم: زمين قبر مباح باشد پس اگر ظاهر شود كه در زمين غصبى دفن شده وصاحب زمين به آن راضى نشود واجب است كه ميّت را به جاى ديگر نقل كنند [٥].
______________________________
[١]-
اين احوط است. (تويسركانى)
* بنابر احوط. (خراسانى)
[٢] استقبال در قبر به طريق متعارف است، نه به طريق احتضار. (تويسركانى)
[٣] بلكه مطلق كافره. (نخجوانى)
[٤] وجوب اين معلوم نيست و شايد كه احوط باشد. (تويسركانى)
[٥] جواز نبش مشكل است، چه رسد كه واجب باشد، پس اگر كسان ميّت عوض بدهند براى زمين وجوب قبول عوض خالى از قوّت نيست، و اگر ندهند هم جواز نبش مشكل است. (مازندرانى)