جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٦٢ - فصل اول در اقسام كفارات
هفتم: كفّاره خلاف كردنِ عهد [١] و آن مانند كفّاره خلاف كردنِ سوگند است.
و بعضى از مجتهدين برآنند [٢] كه اگر عهد روزه است، كفّاره آن چون كفّاره افطار ماه رمضان است، و اگر غير صوم است مثل كفّاره سوگند خوردن است[١].
هشتم: كفّاره كندن زن گيسوى خود را و خراشيدن روى خود را در مصيبت، و آن مثل كفّاره سوگند خوردن است.
نهم: كفّارهكسىكه جامه خود را از براى مردنفرزند خود يا زنخود پارهكند، و آن چون كفّاره سوگند خوردن است و اگرچه زن مُتعه باشد [٣] امّا اگر از براى كنيز يا جهتِ غيرمصيبت پارهكند، كفّاره ندارد. وبعضى از مجتهدين اينها را نيز حرام مىدانند[٢]. [٤]
دهم: كفّاره كشتن مسلمانى به ناحقّ عمداً، و كفّاره آن كفّاره جمع است؛ يعنى هرسه خصال كفّاره در آن واجب است.
يازدهم: كفّاره افطار روزى از ماه رمضان برچيزى حرام، چه نزد اكثر مجتهدين در آن نيز هرسه خصال كفّاره واجب است. [٥]
دوازدهم: كفّاره كسىكه زن شوهردار يا زنى را كه در عدّه باشد نكاح كند، آن است كه از او مفارقت كند و پنج من [٦] گندم به وزن تبريز تصدّق نمايد. و بعضى از
______________________________
[١]-
احوط اين است كه كفّاره خلاف عهد كردن مثل كفّاره افطار شهر رمضان است.
(تويسركانى)
[٢] اقوى اين است كه مثل كفّاره افطار شهر رمضان است. (دهكردى، يزدى)
[٣] على الاحوط. (تويسركانى)
[٤] اين احوط است. (تويسركانى)
[٥] على الاحوط. (تويسركانى)
* و خالى از قوّت نيست. (دهكردى، يزدى)
[٦] بلكه پنج صاع از آرد گندم يا جو، و وجوب آن معلوم نيست هر چند احوط است، خصوصاًدر زن شوهردار كه مورد نصّ است. (نخجوانى، يزدى)
[١] ابن ادريس، سرائر ٣: ٧٤ و ٧٥. سيّدمرتضى، رسائل ١: ٢٤٦. علّامه، تحرير ٤: ٣٦٧.
[٢] نيافتيم.