جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٠٩ - مطلب اول در بيان نكاح متعه
زمان خلافت عمر مجهول بوده باشد؟ و در صحاح ترمذى هروى- كه يكى از علماى مخالفين است- مذكور است كه: شخصى از اهل شام از عبداللَّه عمر پرسيد كه پدر تو متعه را نهى كرده است؟ او در جواب شامى گفت: اگر چه پدرم نهى كرده امّا حضرت رسالت پناه ٦ حلال كرده است، و كارى كه آنحضرت كرده باشد جهت قول پدرم ترك نميتوان كرد[١].
و متعه كردن بر سه وجه است:
وجه اوّل: سنّت، چون متعه كردن مؤمنه عفيفه.
وجه دوم: حرام، چون متعه كردن زن بت پرست و دشمن اهل بيت : [و متعه كردن سنّى] [١] زن مسلمان را[٢].
وجه سوم: مكروه، چون متعه كردن زن فاحشه و دختر بكر بىرخصت پدر [٢] او.
و بدانكه شروط نكاح متعه شش است:
اوّل: ايجاب، چون «ا نْكَحْتُكَ» يا «مَتَّعْتُكَ» يعنى نكاح كردم تو را يا متعه كردم تو را اگر زن و شوهر تلفّظ كنند. اگر وكيل ايشان تلفّظ كند وكيل زن چنين گويد كه: «مَتَّعْتُ مُوَكِّلَتي مِنْ مُوَكِّلِكَ» يعنى متعه كردم وكيل كننده خود را براى وكيل كننده تو.
دوم: قبول، چون «قَبِلْتُ» در صورت اوّل و «قَبِلْتُ لِمُوَكِّلي» در صورت دوم.
سوم: ذكر مدّت كه احتمال كمى و زيادتى نداشته باشد، پس اگر مدّت را در عقد ذكر نكند ميانه مجتهدين خلافست، بعضى بر آنند كه عقد باطل مىشود. و بعضى گفتهاند كه: نكاح دائمى مىشود. [٣]
______________________________
[١]
قول به حرمت احوط است اگر چه جواز دور نيست. (تويسركانى)
[٢] بلكه احوط ترك است. (صدر)
* لكن مراعات رخصت پدر احوط است. (نخجوانى)
* احوط ترك است بى رخصت پدر. (يزدى)
[٣] اقوى قول دوم است. (تويسركانى)
[١] صحيح ترمذى ٤: ٣٩، حديث ٨٢٤.
[٢] در بعضى از نسخهها اين مقدار نيست.