جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٦٤ - مطلب دوم در بيان زكات سنتى
بهزكات بدهد هرچند بهنصاب نرسد [١] و حول نگذرد.
چهارم از آنچه زكات در آن سنّت است: هرچيزى است كه از زمين برويد و بهكيل و وزن درآيد [٢] مثل برنج و نخود و عدس و ماش و مانند آن. و نصاب و حول [٣] آن بهطريق نصاب و حول گندم و جو و خرما و مويز است، و همچنين در عشر و نصف عشر. امّا در سبزيها و خربزه و خيار و مانند آن زكات سنّت نيست.
پنجم آنكه: هر گاه مالى چند سال در دست مالك نباشد و بعد از چند سال به دست مالك آيد سنّت است كه زكات يك ساله آن را بدهد.
ششم از آنچه زكات در آن سنّت است: مالى است كه مالك در آن شكّ داشته باشد كه به نصاب رسيده يا نه، سنّت است كه مادام كه شكّ داشته باشد زكات آن را هرساله بدهد.
هفتم از آنچه زكات دادن آن سنّت است: مال تجارت است يعنى هر گاه شخصى متاعى چند به جهت تجارت بخرد يا ملكى را اجاره كند به قصد آنكه به اجاره دهد كه فايده از آن حاصل كند، پس هر گاه رأسالمال بهنصاب طلا و نقره برسد و در مدّت يك سال نقصان نكند زكات دادن آن سنّت است.
هشتماز آنچه زكات دادن آن سنّت است: مال طفل است هر گاه ولىّ طفل به آن تجارت كند [٤] از براى طفل و شرط زكات تجارت بهم رسد، سنّت است كه ولىّ از آن زكات بدهد
______________________________
[١]
. محلّ تأمّل است. (دهكردى، يزدى)
[٢] يعنى طعام باشد غير از غلّات اربع. (مازندرانى)
[٣] حول معلوم نشد ا عتبار آن در غلّات مراد را نفهميدم. (كوهكمرهاى، مازندرانى)
* مراد از حول در اينجا شايد اين باشد كه حاصل دو زراعت را روى هم حساب مىكنند هرچند در دو مكان باشد به شرط اين كه در يك سال باشد و إلّادر غلّات حول معتبر نيست. (يزدى)
[٤] در غلّات او نيز مستحبّ است هرگاه محقّق باشد. (دهكردى، يزدى)