جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٧ - اما دوازده امر واجب
مباح بودن نماز تقرّب به خدا. و در تيمّم عوض غسل بهجاى «بدل وضو» «بدل غسل» گويد.
هشتمآنكه: انگشتر و زِهگير[١] و آنچه حايل باشد از دست بيرون كند.
نهمآنكه: مقارن نيّت دو كف دست بر خاك زدن.
دهمآنكه: مسح روى كردن به هردو كف از رستنگاه موى سر تا طرف بينى [١].
يازدهمآنكه: مسح پشت دست راست به كف دست چپ.
دوازدهمآنكه: مسح پشت دست چپ به كف دست راست.
و بدانكه ميانه مجتهدين خلاف است، بعضى برآنند كه در تيمّمى كه بدل وضُو است يك نوبت دستها را برخاك بايد زدن، و اگر بدل غسل است دو نوبت، يكى از براى مسح رو و يكى از براى دستها و بعضى برآنند كه در تيمّمى كه بدل وضو باشد دو نوبت دست برخاك بايد زدن بهطريق تيمّمى كه بدل غسل است و اين مذهب اصحّ است [٢].
______________________________
*
در تيمّم اعتبار قصد قربت بى اشكال است، چنانچه اعتبار ما عداى آن احوط است.
(كوهكمرهاى)
[١] و ابروها و احوط مسح آنها است نيز، و احوط از اين مسح تمام رواست. (خراسانى)
* در طرف بينى بلندى آن است كه نزديك به لبها است. (صدر)
[٢] اين احوط است. (تويسركانى)
* بلكه اصحّ اكتفا به يك نوبت است، حتّى در تيمّم بدل از غسل، اگرچه احوط زدن است دو نوبت پيش از مسح دستها، حتّى در تيمّم بدل از وضوء. (خراسانى)
* اقوى كفايت يك مرتبه زدن است حتّى در تيمّم بدل از غسل، بلى ما فى المتن احوط است، و بهتر از اين يك تيمّم به يك ضربت، و يك تيمّم به دو ضربت بكند، و بهتر در تحصيل احتياط اين است كه يك دفعه بزند، پيشانى و دستها را مسح كند، و دفعه ديگر بزند، دستها را مسح كند. (دهكردى، نخجوانى)
* و اگر يك نوبت دست بر خاك زند و پيشانى و پشت دستها را مسح كند و نوبت ديگر بزند و پشت دستها را مسح نمايد احوط است. (صدر)
[١] معناى آن در صفحه ٢٨ گذشت.