اسْتَوْدِعُ‌اللَّهَ الرَّحْمنَ‌الرَّحْيمَ الَّذىْ لا تَضيْعُ وَدايِعُهُ دِيْنيْ وَنَفْسيْ وَاهْلِي [وَمالىْ وَولَدى‌][١] اللَّهُمَّ اسْتَعْمِلنيْ عَلى‌ كِتابِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ وَتَوَفَّني عَلى‌ مِلَّةِ ابْراهيْمَ وَاعِذْنيْ مِنْ مُضِلّاتِ الفِتَنِ» [پس سه مرتبه «اللَّهُ اكْبَر» و دو [١] مرتبه ديگر دعاى «اسْتَوْدِعُ اللَّه» را تا آخر بخواند، پس يك مرتبه «اللَّهُ اكْبَر» و يك مرتبه ديگر اين دعا را بخواند:[٢] اللَّهُمَّ اغْفِرْليْ كُلَّ ذَ نْبٍ اذْنَبْتُهُ قَطُّ فَانْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَيَّ بِالْمَغْفِرَةِ انَّكَ انْتَ غَنِيٌّ عَنْ عَذابيْ وَا نَا مُحْتاجٌ الى‌ رَحْمَتِكَ [فيا مَنْ انا مُحْتاجٌ إلى‌ رَحْمَتِه‌][٣] ارْحَمْنيْ، اللَّهُمَّ افْعَلْ بيْ ما ا نْتَ اهْلُهُ وَلا تَفْعَلْ بي‌[٤] ما انَا اهْلُهُ فَانَّكَ انْ تَفْعَلْ بيْ ما ا نَا اهْلُهُ تُعَذِّبْنيْ وَلَنْ تَظْلِمَنيْ، اصْبَحْتُ اتَّقيْ عَذابَكَ وَلا اخافُ جَوْرَكَ، فَيامَنْ هُوَ عَدْلٌ لا يَجُوْرُ ارْحَمْنيْ».

و اگر فرصت خواندنِ كلّ اين دعا و ذكرها نداشته باشد، آنچه از آن جمله ميسّر باشد بخواند، و چون فارغ شود از صفا به زير آيد و شروع در سعى نمايد.

و بدان‌كه بربالاى صفا رفتن و آنجا اين دعاها را خواندن مردان را سنّت [٢] است و زنان را سنّت نيست.

پنجم از سنّتهاى سعى آن است كه: در آخر شوط اوّل چون به مروه رسد بربالاى آن رود مقابل خانه كعبه ايستد، و ادعيه‌اى كه در بالاى صفا خوانده آنجا نيز بخواند.

ششم آنكه: پياده سعى كند، مگر آنكه ترسد كه به‌واسطه تعب نتواند به توجّه تمام مشغول دعا شود.

______________________________
[١]- و يك مرتبه ديگر دعاى «استودع اللَّه» را بخواند. (كوهكمره‌اى)

[٢] فرق ما بين مرد و زن نيست، اگرچه استحباب در حقّ مردان مؤكّد است. (خراسانى)

* اختصاص استحباب به مردان ثابت نيست و روايت عبدالرحمان بن حجّاج نفى استحباب از زنان نمى‌كند. (مازندرانى)

* اختصاص به مردان معلوم نيست. (نخجوانى، يزدى)

[١] ( ١ و ٢) در بيشتر نسخه‌ها نيست.

[٢] ( ١ و ٢) در بيشتر نسخه‌ها نيست.

[٣] در بعضى از نسخه‌ها نيست.

[٤] در برخى از نسخه‌ها عبارت چنين است:« اللَّهُمَّ افْعَلْ بيْ ما ا نْتَ اهْلُهُ فَانَّكَ انْ تَفْعَلْ بىْ ما انْتَ اهْلُهُ تَرْحَمنيْ، اللَّهُمَّ لا تَفْعَلْ بي‌ ...».