بعضى از [١] ايشان گفته‌اند كه اگر سنّى عداوت اهل‌بيت داشته باشد حرام است و اگر عداوت نداشته باشد حلال، و بعضى از مجتهدين برآنند كه اگر آن شخصى كه سگ را سر مى‌دهد مسلمان باشد و كور باشد حلال نيست، و بعضى از ايشان گفته‌اند كه اگر آنچنان كورى باشد كه قصد شكار تواند كرد و فهميد حلال است. و اگر با سگ مسلمان سگ غيرمسلمان نيز باشد و هردو سگ شكار را بكشند حلال نيست.

چهارم آنكه: كسى‌كه سگ را سر مى‌دهد يا تير مى‌اندازد يا شمشير و نيزه مى‌زند مى‌بايد كه: «بِسْمِ اللَّه» يا «اللَّه اكبر» يا «سُبْحان اللَّه» يا هرچه ذكر باشد در آن‌وقت بگويد و گفتن «اللَّه» تنها كافى نيست [٢] پس اگر عمداً ترك گفتن «بِسْم اللَّه» كند آن شكار حلال نيست. و همچنين اگر غيرآن كسى كه سگ سر مى‌دهد و حربه مى‌زند «بِسْم اللَّه» گويد حلال نيست. و همچنين اگر دو سگ، شكارى را بكشند كه در وقت سر دادن يكى از آنها «بسم اللَّه» گفته باشد و ديگرى عمداً نگفته باشد نيز حلال نيست. امّا اگر بسم اللَّه را فراموش كرده باشد آن شكار حرام نمى‌شود. و در بعضى از احاديث وارد شده كه: اگر در وقت سر دادن بِسْم اللَّه را فراموش كنند در وقت خوردن گوشت آن شكار بِسْم اللَّه [٣] بايد گفت.[١] و اگر در وقت سر دادن بِسْم اللَّه را فراموش كرده باشند و پيش از آنكه سگ يا تير يا نيزه يا شمشير به آن شكار برسد بسم اللَّه بگويند حلال است. امّا اگر عمداً ترك كرده باشند و پيش از رسيدن به شكار بِسْم اللَّه گويند آيا حلال مى‌شود يا نه؟ ميانه مجتهدين در اين خلاف است. [٤] و اگر آن شخص جاهل به حكم باشد آيا حكم كسى دارد كه عمداً ترك بسم‌اللَّه كرده يا حكم كسى دارد كه فراموش كرده؟ در اين مسئله نيز خلاف است. و آيا نام خداى تعالى را به عربى‌گفتن لازم است يا به هرزبانى كه گويند

______________________________
[١]- قول اين بعض صحيح است. (نخجوانى، يزدى)

[٢] اظهر كفايت است هر چند ما فى المتن احوط است. (نخجوانى، يزدى)

[٣] مستحبّ است بگويد: بسم اللَّه على أوّله و آخره. (نخجوانى، يزدى)

[٤] اقوى و احوط اين است كه حلال نمى‌شود. (نخجوانى)

[١] من لا يحضره الفقيه ٣: ٣١٦، حديث ٤١٢٦. وسائل ٢٣: ٣٥٨، حديث ٣.