جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٩٧ - فصل سوم در بيان آنكه جهاد كردن با چند فرقه و با كدام جماعت واجب است
نكنند حربى مىشوند.
شرط نهم آنكه: سبّ حقّ سبحانه وتعالى و رسول ٦ نكنند، و استخفاف دين و كتاب مسلمانان ننمايند، چه اگر- عياذاً باللَّه- سبّ از ايشان واقع شود واجب القتل مىشوند. و ترك استخفاف دين را اگر در جزيه شرط كرده باشند و به خلاف آن كنند حربى مىشوند.
شرط دهم آنكه: اظهار منكرات در شهر اسلام نكنند، چون شراب و گوشت خوك خوردن، و نكاح مادر و خواهر و غيراينها كردن.
شرط يازدهم آنكه: احداث عبادتخانهها دردار اسلام نكنند، و آواز خود را در خواندن كتابهاى خود بلند نسازند، و ناقوس نزنند، و خانههاى خود را بلندتر يا برابر خانههاى مسلمانان نسازند، بلكه پست بسازند.
و به اين شروط اگر خلل رسانند و در عقد جزيه شرط كرده باشند كه آنها را نكنند حربى مىشوند.
شرط دوازدهم آنكه: به طريقى بگردند كه از مسلمانان متميّز شوند به اينكه لباس ايشان غيرلباس مسلمانانباشد، يا چارواى[١] سوارى ايشان غيرچارواى سوارى مسلمانان باشد و بر يك طرف سوار شوند (يعنى هردو پاى خود را بريك جانب آويزند) و بر اسب سوار نشوند و بر زين ننشينند، و شمشير و سلاح نبندند، و نصارى زُنّار[٢] برميان نبندند، و زنان ايشان نيز بهنوعى بگردند كه از زنان مسلمانان متميّز شوند و در جادّه راه نروند، بلكه از جادّه منحرف شوند، و لقب و كنيت [١] برمولود خود نگذارند.
و اين شرط دوازدهم را مجتهدين ذكر كردهاند، امّا در حديث مذكور نيست.
و جايز نيست ذمّى كه در حجاز توطّن كند و مراد از حجاز: مكّه و مدينه و طايف
______________________________
[١]
يعنى لقب و كنيت مسلمانان. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[١] چارپا، مانند اسب، استر، شتر.
[٢] رشتهاى متّصل به صليب كه مسيحيان به گردن خود آويزند.