معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٣٤ - شيخ رحمتالله هندى

- را مى‌آورد. و به دنبال آن مى‌گويد:

به‌خوبى روشن گرديد كه طريقه درست، نزد انبوه طائفه شيعه اماميه اثنا عشريه، همان است كه ساير طوايف مسلمانان قائلند: أن القرآن الذي انزله الله علي نبيه هو ما بين الدَّفتين و هو ما في ايدي الناس، لم يحدث فيه اي تغيير او تحريف ...

و از تفسير «االصراط المستقيم»- از تفاسير معتبره شيعه- در تفسير آيه‌ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌[١] آمده:

اي لحافظون له من التحريف و التبديل و الزيادة و النقصان ...[٢]

اين گوشه‌اى از دفاع مقدس اين امام محقق و عالِم وارسته جهان اسلام است.

آرى! انديشمندان اسلامى از همان روز نخست پرچم دفاع از قداست قرآن را برافراشتند و هرگونه تهمتى را از ساحت آن زدودند.

در اين زمينه به نظر شيخ اهل‌سنت و پايه‌گذار مكتب اشعرى امام‌ ابوالحسن على بن اسماعيل اشعرى‌ (٣٣٠) توجه مى‌كنيم.

او، شيعه را به دو گروه متفاوت تقسيم مى‌كند؛ گروه انبوه كه شامل محققين، علما و فقها مى‌باشد. اينان هرگونه نسبت تحريف به قرآن- زيادةً و نقصاً- را مردود شمرده‌اند، و گروه ديگر كه افرادى بى‌بضاعت و اهل ظاهر مى‌باشند. اينان قائل شده‌اند كه قرآن كمى بيش از اين بود، ولى چيزى در آن زياد نشده است. نصّ كلام‌ اشعرى‌ در كتاب ارجمندش‌ مقالات الاسلاميين‌ چنين است:

و اختلفت الروافض [الشيعة الإمامية] في القرآن هل زيد فيه او نُقص منه، و هم‌

ثلث فرق الاولي منهم يزعمون ان القرآن قد نُقص منه و اما الزيادة فذلك غير جائز ان يكون قد كان. و كذلك لا يجوز ان يكون قد غُير منه شيئ عما كان عليه، فاما ذهاب كثير منه فقد ذهب كثير منه، و الامام يحيط علماً به.

والفرقة الثالثة منهم و هم القائلون بالاعتزال و الإمامة [اشارة الي قولهم باصلي العدل و الامامة] يزعمون ان القرآن ما نقص منه و لا زيد فيه و انه علي ما انزل‌

[١] . حجر، آيه ٩.

[٢] . اظهار الحق( تحقيق الدسوقى)، ح ٢، صص ٢٠٩- ٢٠٦ و چ ديگر: ج ٢، صص ١١٥- ١١٣.