معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٥٩٥ - عنايت به اخلاق و معنويات

اين سخن، كنايه از آن است كه دنيا و آخرت به هم پيوسته‌اند، پس هر دو را بايد رعايت كرد.

در جاى ديگر فرمود:

فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُم.[١]

دنيا، راه گذر است، و آخرت جاى ماندن. پس از رهگذر خود براى جايگاه استقرار خود توشه برگيريد.

انسان بايد در تأمين رفاه و خوشى و سعادتمندى اين زندگى بكوشد، در عين حال دل به آن نبندد؛ زيرا براى سراى ديگر آفريده شده است و اين مُفاد همان آيه است كه بيان شد.[٢]

عنايت به اخلاق و معنويات‌

از ويژگى‌هاى قوانين اسلامى، عنايت به بعد معنوى حيات است كه در تمامى قوانين حاكم بر حيات مسلمين، رعايت شده است؛ چيزى كه در ديگر قوانين وضعيه كمتر به آن عنايت مى‌شود.

وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشاتٍ وَ غَيْرَ مَعْرُوشاتٍ وَ النَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ مُتَشابِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ آتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ* ... كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ.[٣]

خداوند درباره كسى كه وارد باغ آباد خود شد، و آن را ويران شده يافت، در قرآن مى‌فرمايد:

وَلَوْلا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاء الله لا قُوَّةَ إِلا بِالله.[٤]

چرا هنگامى كه وارد باغ شدى، نگفتى: اين نعمتى است كه خداوند ارزانى داشته، هر چه او بخواهد انجام مى‌گيرد، تمامى نيروها از آن خدا است و از سوى خدا هدايت مى‌شوند.

[١] . نهج‌البلاغه، خطبه ٢٠٣.

[٢] .« وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا».( قصص، آيه ٧٧)

[٣] . انعام، آيات ١٤٢- ١٤١.

[٤] . كهف، آيه ٣٩.