معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٥٦٥ - تعريف اهلبيت و گستره آن

(پذيرفتن) دعوتش (از ديگران) پيشى گرفتند، و دعوت او را آن هنگام كه برهان رسالت‌ها (پيغام‌ها) ى خود را به گوششان رساند، پذيرفتند (٤) و در راه آشكار ساختن دعوت او (به راه حق) از زنان و فرزندان دورى نمودند، و در استوار كردن پيغمبرى او با پدران و فرزندان (خودشان) جنگيدند، و به واسطه وجود (با بركت) آن حضرت پيروز گرديدند. (٥) و آنان كه مَحَبّت و دوستى آن بزرگوار را در دل داشتند، و در دوستى‌اش تجارت و بازرگانى (سعادت و نيكبختى) را آرزو داشتند كه هرگز كسادى در آن راه نمى‌يابد (٦) و آنان كه چون به عُروه و دسته آن حضرت خود را آويختند (پيرو دين او گشتند) قبيله‌ها (شان) از آن‌ها دورى گزيدند، و چون در سايه خويشى با او جاى گرفتند (فرمانبر او گرديدند) خويشان با آنان خود را بيگانه پنداشتند (٧) پس خدايا! آنچه را كه براى تو و در راه تو از دست داده‌اند، براى ايشان فراموش مكن (جزا و پاداش بسيار به آنان عطا فرما) و براى آنكه مردم را بر (دين) تو گردآوردند، و براى (رضاى) تو با پيغمبرت (همراه بوده) دعوت‌كنندگان به سوى تو بودند ايشان را از خوشنودى (رحمت) خود خوشنود ساز (٨) و ايشان را در برابر آنكه در راه تو از شهرها و خويشاوندان دورى گزيده، از زندگى فراخ به تنگى و سختى‌رو آوردند (تا اينكه دين تو را گوشزد جهانيان نمودند)، جزا و پادش ده، و (نيز) جزا ده آن‌ها را كه در ارجمند ساختن دين خود مظلوم و ستم رسيده‌شان را فراوان گردانيدى (٩) بار خدايا! بهترين پاداش خود را به تابعين و پيروان ايشان (پيروان صحابه پيغمبر از مهاجرين انصار) كه نيكو كردارند برسان.[١] آنان كه مى‌گويند: پروردگارا ما و برادران (ايمانى) ما را كه به ايمان بر ما پيشى گرفتند، بيامرز (١٠) آن تابعين و پيروانى كه طريقه ايشان (صحابه) را قصد كردند و به آنجا كه آنان رو آوردند، رو نمودند، و بر روش آن‌ها رفتار كردند (در عقايد و گفتار و كردار پيرو آن‌ها بودند) (١١) آنان را در بينايى (عقايد و ايمان) شان شكى بر نگردانيد، و در پيروى آثار و اقتدا به‌

[١] .( اين جمله اشاره است به قول خداى تعالى وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ يعنى و پيشى‌گيرندگان پيشينيان« در ايمان» از مهاجرين« كه از مكه به مدينه آمدند» و انصار« اهل مدينه كه به پيغمبر گرديدند» و آنان كه به نيكى« به ايمان و طاعت» ايشان را پيروى كردند، خدا از آن‌ها خوشنود شد،« طاعتشان را پذيرفت» و اينان هم از خدا خوشنود گرديدند.« به پاداش خود رسيدند»)