نشانه‌هاى هدايت و رستگارى صحابه، دو دلى آن‌ها را نگران نساخت (١٢) در حالى كه يارى‌كننده كمك‌دهنده ايشانند (به‌اينكه) دين آنان را پيروانند، و به راه آن‌ها مى‌روند، و با ايشان يگانگى دارند (در بين‌شان خلاف نيست كه يكى درباره صحابه گفتارى بگويد و ديگرى خلاف آن را بيان نمايد) و در آنچه اخبار و احكامى را) كه صحابه (از پيغمبر شنيده و) به آن‌ها رسانده‌اند، تُهْمَت به ايشان نمى‌زنند و در راستى بيان آن‌ها شك نمى‌نمايند) (١٣) بار خدايا! از امروز ما تا روز قيامت بر تابعين و زنان و فرزندانشان و بر هر كدام از ايشان كه ترا اطاعت نموده، درود فرست [جمله بر هر كدام از ايشان اطاعت نموده، از قبيل عطف خاصّ است بر عامّ‌] (١٤) چنان درودى كه به سبب آن، ايشان را از نافرمانى خويش نگهدارى، و در باغ‌هاى بهشت خود براى آن‌ها فراخى دهى، و آنان را از مكر شيطان باز دارى، و بر هر كار نيكى كه از تو كمك خواستند، آن‌ها را يارى فرمايى، آنان را از پيشامدهاى شب و روز جز پيشامدى كه نيكى در آن باشد، حفظ نمايى (١٥) و چنان درودى كه به سبب آن ايشان را بر اعتقاد به اميد نيكوى به تو و طمع و آز در آنچه نزد تو است (روزى كه براى آن‌ها مقتدر ساخته‌اى) و بر تُهْمَت نزدن در آنچه (فراوانى رحمت) كه در دسترس بندگان است (نگويند چنين قسمت بر خلاف عدل است) برانگيزى (١٦) تا آنان را خواهان به سوى (عبادت و بندگى) خود و ترس از (كيفر) خويش (بر اثر تقصير در طاعات) بازگردانى، و در فراخى (زندگى) دنيا بى‌رَغْبَت و پارساشان نمايى (به آن چشم ندوخته باشند كه از بندگى تو باز مانند) و عمل براى آخرت (خدمت) به خلق) و آمادگى براى پس از مرگ (توبه از گناه و بندگى) را محبوب آن‌ها گردانى (١٧) و هر اندوهى را كه روز بيرون شدن جان‌ها از تنها روى مى‌دهد، بر آن‌ها آسان كنى (١٨) و از آنچه را كه آزمايش‌هاى ترسناك (بسيار سخت) به ميان مى‌آورد و از سختى آتش (دوزخ) و هميشه و جاويد ماندن در آن رهاييشان بخشى (١٩) و (چنان درودى كه به سبب آن) ايشان را به جايگاه آسودگى (بهشت) كه آسايشگاه پرهيزكاران است، روان گردانى.

٦. امام على (ع) و توصيف صحابه‌

مولا اميرمؤمنان (ع) در توصيف صحابه والاتبار چنين مى‌فرمايد: