معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٥٣٨ - شايستگان عنوان صحابه در قرآن و حديث

شايستگان عنوان صحابه در قرآن و حديث‌

عنوان «صحابى» عنوان فخيمى است كه تنها شايسته كسانى است كه پروانه‌وار گرداگرد شمع وجود حضرت ختمى مرتبت را فرا گرفته بودند و بر اثر ملازمت و مصاحبت پيوسته، از بركات وجودى آن حضرت بهره‌ها مى‌بردند و چون مظهرى تابناك، جلوه‌گر صفات و اخلاق كريمه آن وجود مبارك شده بودند.

پيامبر اكرم (ص) از روز نخست، نخبگانى از پيروان راستين خود را در پوشش عنايت خاصّ خود قرار داده، و در فرصت‌هاى مناسب و احياناً روزانه در تعليم و تربيت آنان كوشا بود، تا هر يك حامل رسالت جهانى اسلام براى جهانيان شوند، و به مصداق آيه كريمه:

وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً ...[٢]

وسايطى باشند كه پيام ناب اسلام را از منبع اصيل آن دريافت مى‌كنند و براى هميشه به جويندگان و پويندگان راه حق و حقيقت ارائه مى‌دهند.

صحابه، يارانى بودند كه همواره پشتوانه مستحكمى براى تثبيت و پيشرفت اسلام بودند، جان بر كف داشتند و از هرگونه بذل جُهد و توان در راه تقويت و استحكام پايه‌هاى اسلام دريغ نمى‌ورزيدند. آنان همواره منتظر خدمت و دريافت دستور خاص سرورشان بودند تا از جان و دل در انجام آن بكوشند؛ هر چند دشوار و سنگين باشد؛ زيرا جان فشانى در راه دوست از هر سهلى، سهل‌تر و از هر شيرينى، شيرين‌تر است. آن‌ها در اين مسير هرگز احساس دشوارى يا سنگينى بار نمى‌كردند، بى‌پروا در انجام خدمات كوشا بودند و آيه‌

[١] . ديوان حافظ، حرف دال، ش ١٧٧.

[٢] . بقره، آيه ١٤٣.