معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٥٠٣ - راهحل
وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ.[١]
٢. ثواب عمل در يك شب قدر را افضل از هزار ماه مىداند.[٢]
٣. ثواب يك انفاق را بيش از هزار و چهارصد برابر معرفى مىكند.[٣]
٤. در روايتى يك ضربت حضرت على عليهالسلام را افضل از عبادت ثقلين مىداند.[٤]
٥. ثواب هر حسنه را ده برابر مىكند.[٥]
دوم: احاديث من بلغ[٦]- به نظر برخى فقها بر تسامح در ادله سنن دلالت دارد و به نظر عدهاى ديگر صرف محبوبيت اعمالى كه مدلول روايات ضعيفالسند هستند را مىفهماند- دلالت دارند كه قرائت سورهها و آيات شريفه، ثوابهاى نقل شده بر آنها را خواهند داشت، هر چند اين روايات فضائل مورد خدشه باشند. يعنى اصل قرائت آيات و سورهها ارزش دارد و ثواب بر آنها مترتب است، هر چند اين روايات از معصوم (س) صادر نشده باشند.
سوم: اصل جواز عمل به حديث ضعيفالسند مورد اتفاق علما است.[٧] آنچه مورد نهى شرعى قرار گرفته، نسبت دادن عمل به شارع مقدس است. آرى! اگر بر مجعول بودن يك حديث دليل داشته باشيم، عمل به آن جايز نيست، اما عمل كردن به روايتى كه نمىدانيم مجعول است يا خير؟ و تنها به خاطر نداشتن دليل بر صحت آن، آن را ضعيف معرفى مىكنيم، جايز است؛ به
شرط آنكه با ساير ادله و احكام تعارضى نداشته باشد.
چهارم: تعداد اين روايات به قدرى زياد است كه ادعاى علم اجمالى به
[١] . حجر، آيه ٨٧.
[٢] . قدر، آيه ٢.
[٣] . بقره، آيه ٢٦١.
[٤] . محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٣٩، ص ٢.
[٥] . انعام، آيه ١٦٠.
[٦] . وسائل الشيعة، ج ١، ص ٦٠.
[٧] . القواعد فى علوم الحديث، ص ٩٣؛ منهج النقد فى علوم الحديث، ص ٢٩٣.