نكرده تا بداند حور از چه ريشه‌اى است، چنين شبهه‌اى را مطرح مى‌كند. البته در اينجا نمى‌خواهيم وارد جزئيات شويم و در همان كتاب به تفصيل در اين باره بحث كرده‌ايم.

مسأله مهم‌تر، مسأله ارث و ديه و قصاص و احكام جزايى است كه الآن مورد ابتلا است و همه اينها را در همان كتاب مورد بحث قرار داده‌ايم.

اما ارث: (اين به اصطلاح روشنفكران) مى‌گويند چون زن در آن محيط نقش فعّال اقتصادى نداشته، از اين رو، سهمى كه اسلام در آن عصر برايش مقرر كرده، زياد هم بوده است؛ اما اكنون بايد وضع تغيير كند.

ما به اين ادعا جوابى را داده‌ايم كه هم‌ سيد قطب‌ در تفسيرش آورده و هم‌ سيد محمد حسين فضل الله‌ در يكى از مصاحبه‌هايش گفته است و آن جوابى است كاملًا درست. جواب اين است كه اسلام براى خانواده چهار چوبى را مشخص كرده كه بيشتر بار اقتصادى را بر عهده مرد قرار داده است. تجربه سال‌هاى سال نشان داده كه اين چهارچوب توانسته به خانواده نظم دهد و خانواده را منسجم كند. بر اين اساس، براى زن هيچ‌گونه وظايفى را كه اسمش «انفاق و نفقه» است قرار نداده و همه را بر عهده مرد گذاشته است. با اين فرض و چهارچوبى كه اسلام از خانواده ترسيم كرده، آيا توزيع ارث عادلانه است؟ الآن تعريفى كه غرب از خانواده دارد و پيشينه آن به صد يا دويست سال هم نمى‌رسد، با اين حال نتايج سوء اين تعريف از خانواده امروز آشكار شده و يكى از مشكلات بزرگى است كه جامعه اروپايى را تهديد مى‌كند. من بارها به كشورهاى اروپايى رفته و مشاهده كرده‌ام كه خانواده‌ها تنها از زن و شوهر تشكيل مى‌شوند و اگر فرزندى هم داشته باشند تا هفت سالگى تحت حمايت پدر و مادرشان هستند، ولى پس از آن رهايش مى‌كنند. حال هم كه زمزمه از هم پاشيدن خانواده در غرب مطرح است كه اخيراً پاپ نيز در اين زمينه سخنرانى كرده كه نمونه‌اى از آن را همراه دارم.

چهارچوبى كه اروپا براى خانواده تعيين كرده و به‌عنوان يك مشكل با آن روبه‌رو شده، اين است كه نفقه و مخارج را به نحو مساوى بين زن و مرد