اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٠ - من كلام الحكماء و الدعاة، روى لمولانا على عليه السلام، و هو الاصح

و احصد بهذا من كفرك. ترجمه: پادشاهى را گفتند: شمشير و درم بدست تست، بدرم بكار كسى كه شكر تو گويد، و بشمشير بدرو كسى را كه ناشكر تو گويد.

(٢٩) كن فى القتال بمنزلة التّاجر الكيّس ان وجد ربحا، و الّا احتفظ برأس المال، و كن من احتيالك على عدوّك اشدّ حذرا من احتيال عدوّك عليك. ترجمه:

در جنگ چون بازرگان زيرك باش كه اگر سودى بايد كند، و الّا سرمايه نگاه دارد، و در آن وقت كه با دشمن حيلت كنى برحذرتر باش از آن وقت كه از حيلت عدو حذر كنى.

(٣٠) و سئل بعضهم: الجهاد افضل [ام‌] سائر العبادات؟ فقال: الجهاد لأنّه يفيد حفظ النوع عاجلا و سعادة الشخص آجلا، و سائر العبادات يفيد احدهما فقط ترجمه: از بزرگى پرسيدند كه: جهاد فاضلتر يا ديگر عبادات؟ گفت: جهاد، از آنكه جهاد حفظ نوع درين جهان و سعادت شخص در آن جهان بود، و ديگر عبادات يكى ازين دو بيش فايده ندهد.

(٣١) جاهدوا فى سبيل اللّه، فإنّكم تموتون بآجالكم، و تكسبون بالجهاد شفاء العليل، و الثّناء الجميل عاجلا، و ما وعدتم من الثّواب الجزيل آجلا. ترجمه:

در راه خدا جهاد كنيد كه باجل خواهيد مردن، و بجهاد شفاى دلها كسب كنيد، و ثناى نيك درين جهان، و ثواب بزرگ كه‌[١] شما را وعده داده‌اند در آن جهان.

(٣٢) و قال بعضهم فى حالة نزعه: لقد لقيت كذا و كذا زحفا، و ما فى جسدى موضع شبر الّا و فيه ضربة او طعنة او رمية اصابتنى فى سبيل اللّه، ثمّ ها انا ذا اموت‌

[١]اصل: كى.