شاهد ديگر: حديثى است كه از امام على ابن موسى الرضا عليهما السلام رسيده است آنجا كه مى‌فرمايد: ... ثُمَّ قالَ عليه السلام إِنَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى‌ أَنْزَلَ هذَا الْقُرْآنَ بِهذِهِ الْحُرُوفِ الَّتِي يَتَداوَلُها جَمِيعُ الْعَرَبِ، ثُمَّ قالَ: قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‌ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآن ...: «... خداوند بزرگ قرآن را نازل فرمود با همين حروفى كه جميع عرب با آن تكلم مى‌كنند، سپس فرمود: بگو اگر انس و جن با هم همكارى كنند كه مثل قرآن را بياورند توانائى بر آن را ندارند ...». «١»
نكته ديگرى كه اين نظريه را درباره معنى حروف مقطعه قرآن تائيد مى‌كند اين است كه در ٢٤ مورد از آغاز سوره‌هائى كه با اين حروف شروع شده است، بلافاصله سخن از قرآن و عظمت آن به ميان آمده، اين خود نشان مى‌دهد كه ارتباطى ميان اين دو، (حروف مقطعه و عظمت قرآن) موجود است.
اينك چند نمونه از آنها:
١- (الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ خَبير). «٢»

٢- (طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبين). «٣»

٣- (الم* تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكيم). «٤»

٤- (المص* كِتابٌ أُنْزِلَ إِلَيْك). «٥»

در تمام اين موارد، و موارد بسيار ديگر از آغاز سوره‌هاى قرآن پس از ذكر حروف مقطعه سخن از قرآن به ميان آمده، و از عظمت آن بحث شده است.
***
بعد از بيان حروف مقطعه قرآن اشاره به عظمت اين كتاب آسمانى كرده