داشت، كسى كه بال و پر خود را با آتش كفر و دشمنى با حق سوزانده، مسلماً در آن جهان قدرت پرواز ندارد، و سقوطش در «دركات دوزخ» حتمى است، و چون عالم ديگر، جاى تحصيل وسيله نيست براى هميشه در چنين وضعى خواهد ماند.
اين موضوع درست به آن مى‌ماند كه انسان بر اثر شهوت‌رانى‌ها و هوسبازى‌ها از روى علم و عمد، چشم‌هاى خود را از دست بدهد و تا پايان عمر مجبور شود، نابينا بماند.
بديهى است اين سرنوشت مخصوص كافرانى است كه از روى علم و عمد راه كفر و دشمنى با حق را بپيمايند. «١»
***
٢- اين آيه يكتائى خداوند را به طورى كه هر گونه انحراف و شرك را نفى مى‌كند، بيان كرده است، گاه و بى‌گاه به موجوداتى كه داراى صفات منحصر به فرد و به اصطلاح يكتا هستند برخورد مى‌كنيم، اما ناگفته پيدا است همه آنها در يك يا چند صفت مخصوص به خود، ممكن است منحصر به فرد و يكتا باشند، اما خداوند در ذات يكتا است، در صفات يكتاست، در افعال يكتاست، يكتائى خدا عقلًا قابل تعدد نيست، او يكتائى است ازلى و ابدى يكتائى است كه حوادث در يگانگى او اثر نمى‌كند، يكتائى او هم در ذهن است و هم در بيرون ذهن، كوتاه سخن اين كه او در يكتائى خود هم يكتاست!
***