تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٠

يَمُدُّهُمْ في‌ طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ». «١»

***
آخرين آيه مورد بحث، سرنوشت نهائى آنها را كه سرنوشتى است بسيار غم‌انگيز، شوم و تاريك چنين بيان مى‌كند:
«آنها كسانى هستند كه در تجارتخانه اين جهان، هدايت را با گمراهى معاوضه كرده‌اند» «أُولئِكَ الَّذينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى‌».
و به همين دليل، «تجارت آنها سودى نداشته» بلكه سرمايه را نيز از كف داده‌اند «فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ».
«و هرگز روى هدايت را نديده‌اند» «وَ ما كانُوا مُهْتَدينَ».
***
نكته‌ها:
١- پيدايش نفاق و ريشه‌هاى آن
هنگامى كه انقلابى در محيطى روى مى‌دهد- مخصوصاً انقلابى همچون انقلاب اسلام كه بر پايه‌هاى حق و عدالت قرار داشت- مسلماً منافع گروهى غارتگر، ظالم و خودكامه به خطر مى‌افتد، آنها نخست با تمسخر و استهزاء و سپس با استفاده از نيروى مسلح، فشار اقتصادى، تبليغات مستمر اجتماعى، سعى مى‌كنند انقلاب را در هم بشكنند.
اما هنگامى كه نشانه‌هاى پيروزى انقلاب بر همه قدرت‌هاى محيط آشكار شود گروهى از مخالفان تاكتيك و روش عملى خود را تغيير داده، ظاهراً تسليم مى‌شوند اما در واقع يك گروه زير زمينى مخالف را تشكيل مى‌دهند.