تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٢

٢٧ الَّذينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ميثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
ترجمه:
٢٧- فاسقان كسانى هستند كه پيمان خدا را، پس از محكم ساختن آن، مى‌شكنند؛ و پيوندهائى را كه خدا دستور داده بر قرار سازند، قطع نموده، و در روى زمين فساد مى‌كنند؛ اينها زيانكارانند.
تفسير:
زيانكاران واقعى
از آنجا كه در آيه گذشته، سخن از اضلال فاسقان بود، در اين آيه با ذكر سه صفت، فاسقان را كاملًا مشخص و معرفى مى‌كند، نخست مى‌فرمايد:
«فاسقان كسانى هستند كه پيمان خدا را پس از آن كه محكم ساختند مى‌شكنند» «الَّذينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ميثاقِهِ».
انسان‌ها در واقع پيمان‌هاى مختلفى با خدا بسته‌اند، پيمان توحيد و خداشناسى و پيمان عدم تبعيت از شيطان و هواى نفس، فاسقان همه اين پيمان‌ها را شكسته، سر از فرمان حق بر تافته، و از خواسته‌هاى دل و شيطان پيروى مى‌كنند.
اما اين پيمان كجا و چگونه بسته شده؟ چرا كه پيمان يك امر دو جانبه است، ما هرگز به خاطر نداريم پيمانى با پروردگارمان در گذشته در اين زمينه‌ها بسته باشيم؟