اصولًا مگر آنها طبق خواسته خودشان عمل مى‌كنند يا از پيش خود چيزى مى‌گويند؟
آنها همان گونه‌اند كه قرآن معرفى كرده: لايَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُم: «هر چه خداوند دستور دهد همان را انجام مى‌دهند». «١»
به هر حال، قرآن در پاسخ اين بهانه‌جوئى‌ها چنين مى‌گويد: «به آنها بگو هر كس دشمن جبرئيل باشد (در حقيقت دشمن خدا است) چرا كه او به فرمان خدا قرآن را بر قلب تو نازل كرده است» «قُلْ مَنْ كانَ عَدُوّاً لِجِبْريلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى‌ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ».
«قرآنى كه كتب آسمانى پيشين را تصديق مى‌كند» (و هماهنگ با نشانه‌هاى آنها است) «مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ».
«قرآنى كه مايه هدايت و بشارت براى مؤمنان است» «وَ هُدىً وَ بُشْرى‌ لِلْمُؤْمِنينَ».
در حقيقت در اين آيه سه پاسخ به اين گروه داده شده است:
نخست اين كه: جبرئيل چيزى از نزد خود نمى‌آورد هر چه هست «بِإِذْنِ اللَّه» است.
ديگر اين كه: نشانه صدق از كتب پيشين در آن وجود دارد؛ چرا كه مطابق محتواى آنها است.
سوم اين كه: محتواى آن خود دليل بر اصالت و حقانيت آن مى‌باشد. «٢»
***
آيه بعد، همين موضوع را با تأكيد بيشتر توأم با تهديد بيان مى‌كند مى‌گويد:
«هر كس دشمن خدا، فرشتگان و فرستادگان او، جبرئيل و ميكائيل باشد،