تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤٣

١٦٨ يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً وَ لاتَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ
١٦٩ إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
ترجمه:
١٦٨- اى مردم! از آنچه در زمين است، حلال و پاكيزه بخوريد! و از گام‌هاى شيطان، پيروى نكنيد؛ چه اين كه او، دشمن آشكار شماست!
١٦٩- او شما را فقط به بدى‌ها و كار زشت فرمان مى‌دهد؛ (و نيز دستور مى‌دهد) آنچه را كه نمى‌دانيد، به خدا نسبت دهيد.
شأن نزول:
از «ابن عباس» نقل شده بعضى از طوائف عرب، همانند «ثقيف»، «خزاعه» و غير آنها قسمتى از انواع زراعت و حيوانات را بدون دليل بر خود حرام كرده بودند (حتى تحريم آن را به خدا نسبت مى‌دادند) آيات فوق نازل شد و آنها را از اين عمل ناروا باز داشت. «١»
***
تفسير:
گام‌هاى شيطان!
در آيات گذشته نكوهش شديدى از شرك و بت‌پرستى شده بود، يكى از