الْفَوْزُ الْعَظيمُ: «خداوند به مردان و زنان با ايمان، باغ‌هائى از بهشت وعده داده كه از زير درختانش نهرها جارى است، جاودانه در آن خواهند بود، و مسكن‌هاى پاكيزه در اين بهشت جاودان دارند، همچنين خشنودى پروردگار كه از همه اينها بالاتر است و اين است رستگارى بزرگ».
و در آيه ٨ سوره «بينة» بعد از ذكر نعمت‌هاى مادى بهشت مى‌خوانيم:
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْه: «خداوند از آنها خشنود است و آنها نيز از خدا خشنودند». «١»
و به راستى اگر كسى به آن مقام برسد كه احساس كند، خدا از او راضى است و او هم از خدا راضى، همه لذات ديگر را از ياد خواهد برد، تنها به او دل مى‌بندد، و به غير او نمى‌انديشد، و اين لذتى است روحانى كه با هيچ زبان و بيانى قابل توصيف نيست.
كوتاه سخن اين كه چون معاد هم جنبه «روحانى» دارد و هم «جسمانى» نعمت‌هاى بهشتى نيز هر دو جنبه را دارند، تا جامعيت آنها حاصل شود، و هر كس به اندازه استعداد و شايستگيش بتواند از آنها بهره گيرد.
***