تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٤
تقليدهاى كوركورانه، همچون كسى است كه گوسفندان و حيوانات را (براى نجات از خطر) صدا مىزند ولى آنها جز سر و صدا چيزى را درك نمىكنند» «وَ مَثَلُ الَّذينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذي يَنْعِقُ بِما لايَسْمَعُ إِلَّا دُعاءً وَ نِداءً».
آرى آنها به گوسفندان و حيواناتى مىمانند كه از فريادهاى چوپان خيرخواه و دلسوز، چيزى جز سر و صدائى كه فقط تحريك آنى در آنها دارد نمىفهمند.
و در پايان آيه براى تأكيد و توضيح بيشتر، اضافه مىكند: آنها كر و لال و نابينا هستند و لذا چيزى درك نمىكنند»! «صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لايَعْقِلُونَ».
و به همين دليل آنها تنها به سنتهاى غلط و خرافى پدران خود چسبيدهاند و از هر دعوت سازندهاى روىگردانند. «١»
بعضى از مفسران، تفسير ديگرى براى آيه ذكر كردهاند، و آن اين كه مَثَل كسانى كه بتها و خدايان ساختگى را صدا مىزنند همچون كسى است كه حيوانات بىشعور را صدا مىزند، نه آن حيوانات از سخنان او چيزى درك مىكنند و نه اين معبودهاى ساختگى از سخنان عابدان خود؛ چرا كه اين بتها كرند و كورند و لال (دقت كنيد).
ولى بيشتر مفسران، تفسير اول را انتخاب كردهاند و در روايات اسلامى نيز به آن اشاره شده است، «٢» و ما نيز آن را انتخاب كرديم.
***