دانشمندان از بازگو كردن حقايق لب فرو بندند به عذر اين كه كسى از آنها سؤالى نكرده است، در حالى كه قرآن مجيد مى‌گويد: وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ ميثاقَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَه: «خداوند از كسانى كه كتاب آسمانى به آنها داده شده پيمان گرفته است كه آن را حتماً براى مردم بيان كنيد و كتمان ننمائيد». «١»
اين نكته نيز قابل توجه است كه گاه سرگرم ساختن خلق خدا به مسائل جزئى و فرعى كه سبب شود، مسائل اصلى و حياتى را فراموش كنند نيز نوعى كتمان حق است، و اگر فرضاً تعبير «كتمان حق» شامل آن نشود، بدون شك ملاك و فلسفه تحريم كتمان حق، در آن وجود دارد.
***
٢- كتمان حق در احاديث اسلامى
در احاديث اسلامى نيز شديدترين حملات متوجه دانشمندان كتمان‌كننده حقايق شده، از جمله پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: مَنْ سُئِلَ عَنْ عِلْمٍ يَعْلَمُهُ فَكَتَمَ لُجِمَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِلِجامٍ مِنْ نارٍ: «هر گاه از دانشمندى چيزى را كه مى‌داند سؤال كنند و او كتمان نمايد روز قيامت افسارى از آتش بر دهان او مى‌زنند»!. «٢»
مجدداً تكرار مى‌كنيم گاه همان حالت نياز و ابتلاى مردم به يك مسأله جانشين سؤال آنها مى‌شود و افشاگرى واجب است.
در حديث ديگرى مى‌خوانيم از امير مؤمنان على عليه السلام پرسيدند: مَنْ شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ بَعْدَ إِبْلِيسَ وَ فِرْعَوْنَ ...: «بدترين خلق خدا بعد از ابليس و فرعون ...
كيست»؟.
امام در پاسخ فرمود: الْعُلَماءُ إِذا فَسَدُوا هُمُ الْمُظْهِرُونَ لِلأَباطِيلِ، الْكاتِمُونَ