(همانند نياز گياه به نور آفتاب براى از بين بردن آفات) و گاه، براى افزودن نقاط قوت و پيشرفت مى‌باشد (همانند نياز گياه براى رشد و نمو به نور آفتاب) و همچنين يك شاگرد درس‌خوان هم براى اصلاح اشتباهات خود نياز به استاد دارد و هم براى افزايش معلومات مختلف.
بنابراين شفاعت به دلائل مختلف اثر دوگانه دارد و انحصار به زدودن آثار جرم و گناه ندارد (دقت كنيد).
***
٧- نياز توبه‌كاران به شفاعت
با توجه به آنچه گفته شده روشن مى‌شود كه چرا توبه‌كاران نيز به شفاعت نيازمندند، با اين كه توبه طبق اعتقادات مسلّم مذهبى به تنهائى موجب آمرزش گناه مى‌گردد.
دليل اين موضوع دو چيز است:
١- توبه‌كاران نيز براى افزايش مقامات معنوى، پرورش، تكامل و ارتقاء مقام، نياز به شفاعت دارند اگر چه نيازشان در زمينه جرم و گناه با «توبه» بر آورده شده است.
٢- اشتباه بزرگى كه براى بسيارى در زمينه تأثير توبه رخ داده موجب اين گونه اشكالات مى‌شود و آن اين كه تصورشان اين است: توبه، ندامت و پشيمانى از گناه مى‌تواند انسان را به حالت قبل از گناه در آورد.
در حالى كه در جاى خود گفته‌ايم: ندامت از گذشته و تصميم نسبت به آينده تنها مرحله نخستين توبه است، و درست همانند داروئى است كه بيمارى را قطع مى‌كند، بديهى است با قطع تب و از بين رفتن ريشه بيمارى، اگر چه بيمار بهبودى يافته و سالم شده، اما هرگز به حالت يك انسان عادى در نيامده است،