تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٦
در وجودشان بود در اين كوره داغ بسوزد، و پيوندهاى خود را از گذشته شرك آلودشان ببرند و روح تسليم مطلق در برابر فرمان حق در وجودشان پيدا گردد.
اصولًا همان گونه كه گفتيم خدا مكان و محلى ندارد، قبله رمزى است براى وحدت صفوف و احياى خاطرههاى توحيدى، و تغيير آن هيچ چيز را دگرگون نخواهد كرد.
مهم تسليم بودن در برابر فرمان او و شكستن بتهاى تعصب و لجاجت و خودخواهى است.
***
٢- امت اسلامى يك امت ميانه
كلمه «وسط» در لغت هم به معنى حد متوسط در ميان دو چيز آمده، و هم به معنى جالب، زيبا و عالى و شريف، و اين هر دو ظاهراً به يك حقيقت باز مىگردد؛ زيرا معمولًا شرافت و زيبائى در آن است كه چيزى از افراط و تفريط دور باشد و در حد اعتدال قرار گيرد.
چه تعبير جالبى در اينجا قرآن درباره امت اسلامى كرده است، آنها را يك امت ميانه و معتدل ناميده.
معتدل از نظر «عقيده» كه نه راه «غلوّ» را مىپيمايند و نه راه «تقصير و شرك»، نه طرفدار «جبرند» و نه «تفويض»، نه درباره صفات خدا معتقد به «تشبيه» اند و نه «تعطيل».
معتدل، از نظر ارزشهاى معنوى و مادى، نه به كلى در جهان ماده فرو مىروند كه معنويت به فراموشى سپرده شود، و نه آن چنان در عالم معنى فرو مىروند كه از جهان ماده به كلى بى خبر گردند.
نه همچون گروه عظيمى از يهود كه جز گرايش مادى چيزى را نشناسند و نه