تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٥
٩- مىخواهند خدا و مؤمنان را فريب دهند؛ در حالى كه جز خودشان را فريب نمىدهند؛ (اما) نمىفهمند.
١٠- در دلهاى آنان يك نوع بيمارى است؛ خداوند بر بيمارى آنان افزوده؛ و به خاطر دروغهائى كه مىگفتند، عذاب دردناكى در انتظار آنهاست.
١١- و هنگامى كه به آنان گفته شود: «در زمين فساد نكنيد»! مىگويند: «ما فقط اصلاح كنندهايم»!
١٢- آگاه باشيد! اينها همان مفسدانند؛ ولى نمىفهمند.
١٣- و هنگامى كه به آنان گفته شود: «همانند (ساير) مردم ايمان بياوريد»! مىگويند: «آيا همچون ابلهان ايمان بياوريم»؟! بدانيد اينها همان ابلهانند ولى نمىدانند!
١٤- و هنگامى كه افراد با ايمان را ملاقات مىكنند، مىگويند: «ما ايمان آوردهايم»! (ولى) هنگامى كه با شيطانهاى خود خلوت مىكنند، مىگويند: «ما با شمائيم! ما فقط (آنها را) مسخره مىكنيم»!
١٥- خداوند آنان را استهزاء مىكند؛ و آنها را در طغيانشان نگه مىدارد، تا سرگردان شوند.
١٦- آنان كسانى هستند كه «هدايت» را به «گمراهى» فروختهاند؛ و (اين) تجارت آنها سودى نداده؛ و هدايت نيافتهاند.
تفسير:
گروه سوم منافقان
آيات فوق، شرح فشرده و بسيار پر مغزى پيرامون منافقان و ويژگىهاى روحى و اعمال آنها بيان مىكند.
توضيح اين كه: اسلام در يك مقطع خاص تاريخى خود با گروهى روبرو