تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١
انتخاب نام «فاتحة الكتاب» براى اين سوره وجود دارد.
مدارك متعدد ديگرى در دست است كه اين واقعيت را تأئيد مىكند كه قرآن، به صورت مجموعهاى كه در دست ماست در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله و به فرمان او جمعآورى شده بود.
«على بن ابراهيم» از امام صادق عليه السلام نقل كرده رسول خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: «قرآن در قطعات حرير و كاغذ و امثال آن پراكنده است آن را جمعآورى كنيد» سپس اضافه مىكند: على عليه السلام از آن مجلس برخاست و آن را در پارچه زرد رنگى جمعآورى نمود سپس بر آن مهر زد (وَ انْطَلَقَ عَلِىٌّ عليه السلام فَجَمَعَهُ فِى ثَوْبٍ أَصْفَرَ ثُمَّ خَتَمَ عَلَيْهِ). «١»
گواه ديگر اين كه: «خوارزمى» دانشمند معروف اهل تسنن در كتاب «مناقب» از «على بن رياح» نقل مىكند: «على بن ابى طالب» و «ابى بن كعب»، قرآن را در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله جمعآورى كردند. «٢»
سومين شاهد جملهاى است كه «حاكم» نويسنده معروف اهل سنت در كتاب «مستدرك» از «زيد بن ثابت» آورده است:
«زيد» مىگويد: «ما در خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله قرآن را از قطعات پراكنده جمعآورى مىكرديم «٣» و هر كدام را طبق راهنمائى پيامبر صلى الله عليه و آله در محل مناسب خود قرار مىداديم، ولى با اين حال اين نوشتهها متفرق بود پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام دستور داد: آن را يك جا جمع كند، و ما را از ضايع ساختن آن بر حذر مىداشت».