گفتند: راست گفتى اى محمّد! و پس از سؤالات متعدد ديگر، «ابن صوريا» گفت: يك سؤال باقى مانده كه اگر آن را صحيح جواب دهى به تو ايمان مى‌آوريم و از تو پيروى خواهيم كرد، نام آن فرشته‌اى كه بر تو نازل مى‌شود چيست؟
فرمود: جبرئيل است.
«ابن صوريا» گفت: او دشمن ما است، دستورهاى مشكل درباره جهاد و جنگ مى‌آورد، اما «ميكائيل» هميشه دستورهاى ساده و راحت آورده، اگر فرشته وحى تو «ميكائيل» بود به تو ايمان مى‌آورديم!.»

***
تفسير:
ملت بهانه‌جو!
بررسى شأن نزول آيه فوق، انسان را بار ديگر به ياد بهانه‌جوئى‌هاى ملت يهود مى‌اندازد كه از زمان پيامبر بزرگوار موسى‌ عليه السلام، تا كنون اين برنامه را دنبال كرده‌اند، و براى شانه خالى كردن از زير بار حق هر زمان به سراغ بهانه‌اى مى‌روند.
در اينجا چنان كه مشاهده مى‌كنيم: تنها بهانه اين است چون جبرئيل فرشته وحى تو است و تكاليف سنگين خدا را ابلاغ مى‌كند ما ايمان نمى‌آوريم، ما دشمن او هستيم اگر فرشته وحى ميكائيل بود، بسيار خوب بود، ايمان مى‌آورديم!
از اينان بايد پرسيد: مگر فرشتگان الهى با يكديگر از نظر انجام وظيفه فرق دارند؟