«و واى بر آنها از آنچه با اين خيانت‌ها به دست مى‌آورند» «وَ وَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ».
از جمله‌هاى اخير اين آيه، به خوبى استفاده مى‌شود كه آنها هم وسيله نامقدسى داشتند، و هم نتيجه نادرستى مى‌گرفتند.
بعضى از مفسران در ذيل آيه مورد بحث حديثى از امام صادق عليه السلام نقل كرده‌اند كه داراى نكات قابل ملاحظه‌اى است، حديث چنين است:
«مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد با اين كه عوام يهود اطلاعى از كتاب آسمانى خود جز از طريق علمايشان نداشتند، چگونه خداوند آنها را نسبت به تقليد از علماء و پذيرش از آنان مذمت مى‌كند؟! (اشاره به آيات مورد بحث است) آيا عوام يهود با عوام ما كه از علماى خود تقليد مى‌كنند تفاوت دارند؟ ...
امام فرمود: بين عوام ما و عوام يهود از يك جهت فرق و از يكجهت مساوات است، از آن جهت كه مساوى هستند خداوند عوام ما را نيز مذمت كرده همان گونه كه عوام يهود را نكوهش فرموده.
اما از آن جهت كه با هم تفاوت دارند اين است كه عوام يهود از وضع علماى خود آگاه بودند، مى‌دانستند آنها صريحاً دروغ مى‌گويند، حرام و رشوه مى‌خورند و احكام خدا را تغيير مى‌دهند، آنها با فطرت خود اين حقيقت را دريافته بودند كه چنين اشخاصى فاسقند و جايز نيست سخنان آنها را درباره خدا و احكام او بپذيرند، و سزاوار نيست شهادت آنها را درباره پيامبران قبول كنند، به اين دليل، خداوند آنها را نكوهش كرده است (ولى عوام ما پيرو چنين علمائى نيستند).
و اگر عوام ما از علماى خود فسق آشكار و تعصب شديد و حرص بر دنيا و اموال حرام ببينند هر كس از آنها پيروى كند مثل يهود است كه خداوند آنان را به