آرامش و آسايش است، در كلمه «مثابه» يك نوع آرامش و آسايش خاطر، نيز افتاده است و اين معنى با كلمه «أَمْناً» كه پشت سر آن ذكر شده، تأكيد مى‌شود، مخصوصاً كلمه «لِلنَّاس» نشان مى‌دهد كه اين مركز امن و امان، پناهگاهى است عمومى براى همه جهانيان و انسان‌ها و توده‌هاى مردم.
و اين در حقيقت اجابت يكى از درخواست‌هائى است كه ابراهيم عليه السلام از خداوند كرد كه بعداً به آن اشاره مى‌شود.
پس از آن، اضافه مى‌كند: «از مقام ابراهيم نمازگاهى براى خود انتخاب كنيد» «وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهيمَ مُصَلّىً».
در اين كه منظور از مقام ابراهيم عليه السلام چيست؟ در ميان مفسران گفتگو است:
بعضى گفته‌اند: تمام «حج» مقام ابراهيم عليه السلام است.
بعضى به معنى «عرفه» و «مشعر الحرام» و «جمرات سه‌گانه» گرفته‌اند.
و بعضى گفته‌اند: «تمامِ حرمِ مكّه»، مقام محسوب مى‌شود.
ولى ظاهر آيه همان گونه كه در روايات اسلامى وارد شده «١» و بسيارى از مفسران نيز گفته‌اند، اشاره به همان مقام معروف ابراهيم عليه السلام است كه محلى است در نزديكى خانه كعبه، و حجاج بعد از انجام طواف به نزديك آن مى‌روند و نماز طواف به جا مى‌آورند، بنابراين منظور از «مصلى» نيز محل نماز است.
سپس اشاره به پيمانى كه از ابراهيم عليه السلام و فرزندش اسماعيل درباره طهارت خانه كعبه گرفته است مى‌فرمايد: «ما به ابراهيم و اسماعيل امر كرديم كه خانه مرا براى طواف كنندگان، مجاوران، ركوع كنندگان و سجده كنندگان (نمازگزاران) پاكيزه داريد» «وَ عَهِدْنا إِلى‌ إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفينَ وَ الْعاكِفينَ