مى‌شود و آيه فوق، نخستين آيه‌اى است كه با اين خطاب در آن برخورد مى‌كنيم:
جالب اين كه: اين تعبير منحصراً در آياتى است كه در «مدينه» نازل شده و در آيات مكّى اثرى از آن نيست، شايد به اين دليل كه با هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله به «مدينه» وضع مسلمانان تثبيت شد، به صورت يك جمعيت ثابت و صاحب نفوذ در آمدند و از پراكندگى نجات يافتند، لذا خداوند آنها را با جمله «يا أَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوا» مخاطب قرار داده است.
اين تعبير ضمناً نكته ديگرى در بر دارد و آن اين است: حال كه شما ايمان آورده‌ايد، در برابر حق تسليم شده‌ايد، و با خداى خود پيمان اطاعت بسته‌ايد، بايد به مقتضاى اين پيمان، به دستورهائى كه پشت سر اين جمله مى‌آيد عمل كنيد، و به تعبير ديگر، ايمان شما ايجاب مى‌كند اين دستورات را به كار بنديد.
قابل توجه اين كه: در بسيارى از كتب اسلامى، از جمله منابع اهل تسنن، از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين نقل شده است: ما أَنْزَلَ اللَّهُ آيَةً فِيها يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِلاّ وَ عَلِيٌّ عليه السلام رَأْسُها وَ أَمِيرُها: «خداوند در هيچ موردى از قرآن آيه‌اى كه «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا» در آن باشد نازل نكرده مگر آن كه على عليه السلام رئيس آن و امير آن است». «١»
***