تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٧
لِلْحَقائِقِ، وَ فِيهِمْ قالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ...:
«آنها دانشمندان فاسدند كه باطل را اظهار و حق را كتمان مىكنند و همانها هستند كه خداوند بزرگ درباره آنها فرموده: لعن خدا و لعن همه لعنتكنندگان بر آنها خواهد بود»!. «١»
***
٣- لعن چيست؟
«لعن» در اصل به معنى طرد و دور ساختنى است كه آميخته با خشم و غضب باشد، بنابراين، لعن از ناحيه خداوند يعنى دور ساختن كسى را از رحمت خويش و از تمام مواهب و بركاتى كه از ناحيه او به بندگان مىرسد.
و اين كه بعضى از بزرگان اهل لغت گفتهاند: لعن در آخرت به معنى عذاب و عقوبت و در دنيا به معنى سلب توفيق است، در واقع از قبيل بيان مصداق مىباشد، نه اين كه مفهوم لعن منحصر به اين دو موضوع گردد.
واژه اللَّاعِنُون: «لعنكنندگان» معنى وسيعى دارد كه نه تنها فرشتگان و مؤمنان را شامل مىشود، بلكه علاوه بر آن، هر موجودى كه با زبان حال يا قال، سخنى مىگويد، او هم در اين مفهوم وسيع داخل است، به خصوص اين كه در پارهاى از روايات مىخوانيم: «دعاى خير و استغفار همه موجودات زمين و آسمان، حتى ماهيان دريا شامل حال طالبان علم و دانش است» (وَ إِنَّهُ يَسْتَغْفِرُ لِطالِبِ الْعِلْمِ مَنْ فِي السَّماءِ وَ مَنْ فِي الأَرْضِ حَتَّى الْحُوتِ فِي الْبَحْر). «٢»
جائى كه آنها براى دانش طلبان استغفار كنند براى كتمانكنندگان دانش لعن