تفسير:
خود مبلغ بوده، خود كافر شدند!
باز در اين آيات، سخن از يهود و ماجراهاى زندگى آنها است، آنها- همان گونه كه در شأن نزول آمده است- با عشق و علاقه مخصوصى براى ايمان به رسول خدا صلى الله عليه و آله در سرزمين «مدينه» سكنى گزيده بودند، و نشانه‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله را در كتاب آسمانى خود «تورات» مى‌خواندند، و با بى صبرى در انتظار ظهورش بودند «ولى هنگامى كه از طرف خداوند كتابى (قرآن) براى آنها آمد، كه موافق نشانه‌هائى بود كه با خود داشتند و پيش از اين به خود نويد پيروزى بر كافران را مى‌دادند، با اين همه، هنگامى كه اين (كتاب و پيامبرى) را كه (از قبل) شناخته بودند، نزدشان آمد، نسبت به او كافر شدند» «وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ».
«لعنت خداوند بر كافران باد»! «فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرينَ».
آرى، گاه انسان عاشقانه، به دنبال حقيقتى مى‌دود، ولى هنگامى كه به آن رسيد و آن را مخالف منافع شخصى خود ديد، بر اثر هوا پرستى به آن پشت پا مى‌زند و آن را وداع مى‌گويد، بلكه گاه به مخالفتش بر مى‌خيزد.
***
اما در حقيقت يهود، معامله زيان‌آورى انجام داده‌اند، كسانى كه براى پيروى از پيامبر موعود از سرزمين‌هاى خود كوچ كرده بودند و با مشكلات فراوان در سرزمين «مدينه» مسكن گزيدند تا به مقصود برسند، سر انجام در صف منكران و كافران قرار گرفتند، لذا قرآن مى‌گويد: «آنها در برابر چه بهاى بدى خود را فروختند»؟ «بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ».